يافته و از پستان ايمان شير نوشيدهئى . زهى آن زندگى و اين مرگ ، درود و رحمت خدا بر تو باد . . گرچه خاطرهى زندگى تو از خاطر ما زدوده نخواهد شد و در بهرهى نيك تو ترديد نخواهيم داشت . . « 1 »
( 1 ) متونى كه بر مسموم شدن امام حسن بوسيلهى معاويه دلالت مىكند همچون روشنترين حوادث تاريخ ، متواتر و ترديدناپذير است .
از جمله كسانى كه اين مطلب را ذكر كردهاند : مؤلف « الاستيعاب » ، مؤلف « الاصابة » ، مؤلف « الارشاد » ، مؤلف « تذكرة الخواص » ، مؤلف « دلائل الامامة » « 2 » ، مؤلف « مقاتل الطالبيين » ، شعبى ، يعقوبى ، ابن سعد در « الطبقات » ، مدائنى ، ابن عساكر ، واقدى ، ابن اثير ، مسعودى ، ابن ابى الحديد ، سيد مرتضى در « تنزيه الانبياء » ، شيخ طوسى در « امالى » ، شريف رضى در ديوان شعر ، حاكم در « مستدرك » را ميتوان نام برد .
مؤلف كتاب « البدء و الختام » مىنويسد : حسن در سال 49 هجرى وفات يافت ، جعدة دختر اشعث او را مسموم كرد و اين زهر را معاويه براى او فرستاده و او را به همسرى با پسرش يزيد وعده داده بود ، ولى سپس به اين وعده وفا نكرد .
ابن سعد در « الطبقات » مىنويسد : معاويه بارها او را مسموم كرد .
مدائنى مىگويد : حسن چهار بار مسموم شد .
هامش
( 1 ) يعقوبى ( ج 2 ص 200 ) و مسعودى ( در حاشيهى ابن اثير ج 6 ص 57 ) با اندك تفاوتى در برخى از كلمات .
( 2 ) تأليف طبرى .