تخطي إلى المحتوى الرئيسي

صلح امام حسن ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 499

مساهمون:

ص٤٩٩
خيانت و عهدشكنى او بر كنار ماند . هشت سال جانب آن شرط را نگاه داشت ولى عاقبت از آن نيز بتنگ آمد و خوى اموى كه براى برانگيختن وى به اين قبيل كارها ، وسوسه‌ئى پيوسته داشت ، بر او غالب آمد . امويگرى معاويه ، ثابت شد و مادرش هند از نسبت‌هائى كه مردم به دو ميدادند و شهادت مورخان در آن مورد ، تبرئه گشت و ترديدى باقى نماند كه معاويه ، فرزند واقعى ابو سفيان اموى است . ! و پسر ابو سفيان و هند را از رسول خدا و قرآن چه پروا ؟ ! . . ( 1 ) جنايتى كه جنايتهاى گذشته را بدست فراموشى سپرد . صورت وقوع يافت و سرآغاز خوارى عرب - چنان كه ابن عباس گفت - يا طليعه‌ى خوارى انسانها - چنان كه ابو اسحاق سبيعى گفت - نمودار گشت . در سراسر قرارداد صلح ، فرازى كه امنيت جانى امام حسن را تضمين مىكرد . طبيعتا از خيانت دور تر و بموجب اوضاع و احوال جارى ، به رعايت سزاوارتر از ديگر مواد بود . نقض اين ماده پس از اينكه شمشيرها در غلاف رفته و بساط جنگ برچيده شده و طرف مقابل به قرارداد گردن نهاده ، بزرگترين جنايتى بود كه معاويه در طول زندگى سراسر جنايتش مرتكب مىشد . نه در مدينه - اقامتگاه حسن عليه السّلام - و نه در خاندان پيغمبر و نه در ميان شيعيان و نه در تمامى كسانى كه بوسيله‌ى خويشاوندى سببى يا نسبى به حسن وابسته بودند ، هيچ واقعه‌ئى كه از آن بتوان استنباط كرد كه كارى بر ضد دنياى معاويه در جريان است ، پديد نيامده بود . در اين صورت پس ديگر اين غدارى چرا و بكدام بهانه و عذر ؟