فضل بن روزبهان ، كه از بزرگان اهل سنت است در كتاب « ابطال الباطل » آورده است :
« در روايتى از اهل سنت آمده كه : « پيشتازان امتها سه كس مىباشد : مؤمن آل فرعون ، حبيب نجار و على بن ابى طالب ، و بىشك على در قبول اسلام از همه پيش است و داراى فضايلى است كه بر هيچ كس پوشيده نيست » .
در صحاح سته اهل سنت آمده است : « طلحة بن شيبة به خود باليد و گفت : من به سرپرستى كعبه سزاوارترم چون كليدش به دست من است . عباس گفت : من شايستهترم چون آب دادن آنجا كار من بود و امام على فرمود : من پيش از همه اسلام آوردم و بيش از همه جهاد كردم » و اين آيه برترى و شايستگى امام را بر همگان اثبات مىكند كه خداوند فرمود :
أَ جَعَلْتُمْ سِقايَةَ الْحاجِّ وَ عِمارَةَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ ، كَمَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ جاهَدَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لا يَسْتَوُونَ عِنْدَ اللَّهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ .
« 6 »
( آيا سقايت حاجيان و تعمير كعبه را با مقام كسى كه به خدا و روز قيامت ايمان آورده و در راه او جهاد كرده يكسان مىدانيد ؟ هرگز اين دو نزد خدا برابر نخواهند بود و خداوند ستمكاران را هدايت نمىكند . )
صاحب گوشهاى شنوا و آگاه
وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ .
« 7 »
هامش
( 6 ) . توبه : 19 .
( 7 ) . حاقّة : 12 .