تازهاى نخواهد بود تا به علم و ايمان او اضافه شود .
كسى كه راهى مكه مىشود ؛ پس از وصول ، چيزى به آگاهى او افزوده نمىگردد . فضل و دانش امام ، نشان از اصل حقيقت است بىآنكه در آن لغزش و خطايى راه يابد .
و كسى كه دانش او متكى به قرآن و روايات متواتر نبوى است ، پس علمش يقينى و حقيقى است . از اين جهت در اين بخش ، از صفات و ويژگيهاى امام با استناد به قرآن و احاديث نبوى كه از طريق اهل سنت و شيعه وارد شده سخن به ميان مىآوريم :
على ( ع ) برادر پيامبر
ابن حجر هيثمى كه از بزرگان اهل سنت است ، دربارهء اين « برادرى » مىنويسد :
« پيامبر فرمود : على بهترين برادران من است و حمزه بهترين عموهايم » « 1 » .
در جاى ديگر آورده است « 2 » :
« پيامبر به على فرمود : تو در دنيا و آخرت برادر منى . . . على از من و من از على هستم . »
جمعى از مفسّران نامى چون فخر رازى ، ذيل آيهء مباركهء :
أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ .
گويند : در تفسير كلمهء « شاهد » وجوهى است كه يك وجه آن منظور على ( ع ) است چنان كه سيوطى در « الدرّ المنثور » و طبرى در « جامع
هامش
( 1 ) . الصواعق المحرقه ، ص 122 .
( 2 ) . همان / ص 120 .