جالب اينجاست ، برخى از كسانى كه بيشتر اخبار غيبى امام ( ع ) را انكار مىكردند ، پيشگوييهاى « شقا « 27 » و سطيح « 28 » » دو كاهنى كه ظهور پيامبر را قبلا پيشبينى كرده بودند ، قبول داشتند .
فخر رازى معروف به « امام المشكّكين » صاحب تفسير الكبير ، ذيل آيهء كريمه « عالم الغيب » داستانى را نقل مىكند . او مىنويسد :
« در دوره سلطان سنجر سلجوقى پسر ملك شاه ، زن پيشگويى بود كه از غيب خبر مىداد ! و مطابق گفتهاش آن حادثه رخ مىداد . رازى مىگويد :
دانشمندان بسيارى كه خود در كلام و فلسفه صاحبنظر بودند ، به آن زن ايمان داشتند تا آنجا كه نظير « ابو البركات » در كتاب « المعتبر » خود ، در شرح حال وى مبالغه كرده و ادعا نموده كه بيش از سى سال دربارهء اخبار آن زن تحقيق و اخبارش را مطابق واقع يافت و سرانجام به وى ايمان پيدا كرد ! »
شگفتا ، زنى كه نه نژاد شناخته شدهاى دارد و نه حقيقتى معلوم ، دانشمندان و پژوهندگان اسلامى او را تصديق مىكنند ، بطورى كه حتى امام رازى گفتهاى را كه ناشى از تأثيرپذيرى اوست به ميان مىآورد و مىگويد :
هامش
( 27 ) . وى از پيشگوهاى مشهور دوران جاهليت بود و تنها يك دست و يك پا و يك چشم داشت و حدود سال 573 ميلادى از دنيا رفت ، اعلام المنجد : ص 389 ( مترجم )
( 28 ) . وى ربيع بن ربيعه نام داشت و از كاهنها و پيشگوهاى نامور دوران جاهليت بود و چون هميشه بر سطح زمين دراز كشيده و قادر به نشست و برخاست نبود ، و او را سطيح مىگفتند : ( اعلام المنجد ص 355 ) ( مترجم )
صاحب كتاب العقد الفريد در جلد اول مىگويد : سطح كاهن پيش از آنكه كسى سخنى بگويد نيت او را برملا مىكرد .