اكنون تمام اين پيشبينىها به حقيقت پيوسته ليكن آنچه بيش از هرچيز ديگر ، شگفتى انسان را برمىانگيزد عبارت « يتعامل الناس بالغيبة » مىباشد كه حضرت از شيوهء معاملهء پنهانى كه اكنون بين تجار مرسوم است ، خبر مىدهد . تاجرى در شرق با ديگرى در غرب در تماسى كوتاه قرارداد تجارى بزرگى منعقد مىكند ، بدون اينكه كالا مشاهده شود و يا داد و ستدى صورت گيرد .
در اين كتاب از امام على ( ع ) نقل شده كه فرمود :
ستخرج الأرض بركانها و تؤكل ثمرة الصّيف فى الشتاء و بالعكس و تحمل الشجرة فى كل سنة مرّتين و يزرع الرّجل الحنطة و الشّعير فينتج الصّاع مئة . . . و تكون السّنة كالشهر و الشهر كالأسبوع و الأسبوع كاليوم و اليوم كالساعة .
( زود است كه زمين آتشفشانش را بيرون ريزد ، ميوهء زمستان در تابستان و برعكس خورده شود درخت در هر سال دو بار ميوه دهد . از يك پيمانه گندم و جو صد پيمانه حاصل شود . . . سال مانند ماه خواهد شد و ماه همچون هفته و هفته مثل روز و روز مانند لحظهاى . )
اگر پيامبر اصحابش را از اين اخبار غيبى آگاه مىسازد . قطعا على ( ع ) سزاوارتر از ديگران است كه از اين اخبار اطلاع داشته باشد و چه كسى به علم پيامبر لايقتر از على است ؟ زيرا او به منزلهء سر بر پيكر پيامبر است - چنان كه پيشتر بدان اشاره شد - .
بنابراين تمام غيبگوييهاى امام مستند به پيامبر گرامى و به او ختم مىشود و . . . او تنها راوى و ناقل است و آنچه بيان داشته ، از حضرت رسول دريافت نموده است . پس انكاركنندهء او - بىشك - چه بخواهد و چه نخواهد ، منكر رسول خداست .
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 135
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٣٥