بخاطر تفسير به رأى آنان ، جنگيد . و نهايت تلاش خود را نمود ولى در دوران خلفا ، دست از اظهار علم خود برداشت ، بنابراين ، حديث مذكور از يك واقعيت كه فى نفسه ثابت است سخن مىگويد ، از آن قرآنى كه در كودكى و جوانى و پيرى به امام تعليم شده است .
اين حقايق چنان آشكار است كه كس را جز دشمن حق ، ياراى انكار آن نيست .
استاد « على جندى » رئيس دانشكده دار العلوم دانشگاه قاهره مىگويد :
« خداوند صلاح و نيكبختى را براى على ، و براى امتش نيز به واسطهء او اراده كرد . بهترين راه را به او نماياند . و بدانچه خود نظير آن است و به عقل نزديكتر است ، موفقش نمود » .
« شعبى » در تشبيه حضرت مىگويد : « مثل على ( ع ) در اين امت مانند مسيح بن مريم در بنى اسرائيل است »
حسن بصرى نيز دربارهء حضرت مىگويد : « على تيرى رها شده از كمان خدا بسوى دشمنان او بود . . . »
امامت على ( ع ) در آينه عقل و قرآن ( فارسى ) — صفحة 126
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص١٢٦