تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المستجاد من كتاب الأرشاد ( نگاهى بر زندگى دوازده امام ' ع '" ) ( فارسى ) " — صفحة 256

مساهمون:

ص٢٥٦
گفت : اى سيف ! اين سخن ، حق است و وقتى كه ندايى از آسمان آمد ما نخستين كسى هستيم كه به آن پاسخ مثبت مىدهيم بدان كه اين ندا به نام يكى از پسر عموهاى ماست . گفتم : از فرزندان حضرت فاطمه ( سلام اللّه عليها ) . گفت : آرى ، اى سيف ! اگر من اين سخن را از شخص محمّد بن على ( امام باقر ( عليه السّلام ) ) نشنيده بودم ، اگر همهء مردم روى زمين به من مىگفتند ، نمىپذيرفتم ، ولى محمّد بن على ( امام باقر ( عليه السّلام ) ) گويندهء اين سخن است . 2 - « عبد اللّه بن عمير » مىگويد : رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) فرمود : « روز قيامت برپا نمىشود تا وقتى كه مهدى از فرزندان من خروج كند و او خروج نمىكند تا اينكه شصت نفر كذّاب ، كه همهء آنان مىگويند : من پيغمبر هستم » . 3 - « ابو حمزهء ثمالى » مىگويد : به امام باقر ( عليه السّلام ) عرض كردم : خروج سفيانى « 1 » از امور حتمى است ؟ فرمود : « آرى و نداى آسمانى از امور حتمى است ، و طلوع خورشيد از مغرب ، از امور حتمى است و اختلاف بين بنى عباس در سلطنت از امور حتمى است و كشته شدن « نفس زكيّه » حتمى است . و خروج قائم ( عليه السّلام ) از آل محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله ) حتمى است » . گفتم : نداى آسمانى چگونه است . فرمود : در آغاز روز ، منادى از آسمان ندا مىكند : « الا ان الحق مع على و شيعته ؛ آگاه باشيد ، حق با على ( عليه السّلام ) و شيعيان اوست » . سپس در آخر روز ، در زمين ندا مىشود : « الا انّ الحقّ مع عثمان و شيعته ؛ آگاه باشيد حقّ با عثمان و پيروان اوست » .
هامش
( 1 ) - يكى از طاغوتهاى پليد و مقدس‌نمايى كه با سپاهش به جنگ حضرت مهدى ( عليه السّلام ) مىآيد و در شام شكست خورده و به هلاكت مىرسد .