هلاك شده است ، و هر كس ملازم آن باشد ، به حق مىرسد . اى محمّد ! اين سخن را ياد بگير و نگه دار » « 1 » .
هامش
( 1 ) بعضى از اين گونه روايات فهميدهاند كه خداوند ، جعل احكام را به امامان عليهم السّلام واگذار كرده است ، به اين معنى كه آنها بر اساس مصالح و مفاسدى كه مىبينند ، مىتوانند احكام پنجگانه ( حرام ، واجب ، مباح ، مستحب و مكروه ) را خودشان قرار داده و قانونگذارى كنند .
ولى مرحوم آيت اللّه العظمى محقّق بهبهانى ( ره ) در حاشيهء خود بر رجال ، چنين عقيدهاى را به « غلات شيعه » نسبت داده است . بنابراين بايد روايت فوق را اين گونه معنى كرد كه : محمّد و على و فاطمه عليهم السلام ، مخزن خواست خدا هستند ، هر چه را خدا حرام كند آنها حرام مىكنند و هر چه را او حلال كند ، آنها حلال مىكنند ، از اين رو در آخر روايت فوق آمده : و لن يشاءوا إلّا ان يشاء اللّه : « آنها چيزى جز خواست خدا را نمىخواهند »