ما ذا لقينا فى يوم الاثنين قديما و حديثا
: « چه مصائبى ما در روز دوشنبه ، در گذشته و حال ، ديديم » .
و احمد بن متوكّل ، در خيابان ابو احمد ، در خانهء آن حضرت ، بر جنازهء او نماز خواند و در همانجا به خاك سپرده شد » ( پايان سخن مسعودى ) .
مؤلّف گويد : كنيز در سخن فوق ، اشاره به روز رحلت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله مىكند كه در روز دوشنبه رخ داد ، و منافقين فرومايه ، در آن روز كارهاى بيهوده و ناروا انجام دادند ، و بيعتى رخ داد كه مايهء شومى در اسلام گرديد .
كنيز مذكور ، سخن فوق را ، از عقيلهء بنى هاشم ، حضرت زينب عليها السّلام دختر على عليه السّلام گرفته ، آنجا كه در ندبهء خود بر امام حسين عليه السّلام مىگفت :
بابى من اضحى عسكره يوم الاثنين نهبا
: « پدرم به فداى كسى كه لشكرش در روز دوشنبه ، مورد غارت دشمنان قرار گرفت » .
تشييع جنازه و خاكسپارى امام هادى عليه السّلام
مسعودى در كتاب « اثبات الوصيّه » مىنويسد : جماعتى براى ما نقل كردند ، و هر يك از آنها حكايت نمودند كه به خانهء امام هادى عليه السّلام در روز وفاتش رفتهاند ، جمعيّت بسيارى از بنى هاشم خواه از آل ابو طالب و خواه از بنى عبّاس در آنجا جمع شده بودند ، و گروه بسيارى از شيعيان نيز حاضر بودند ، ولى امامت حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام براى آنها آشكار نشده بود ، و جز افراد موثّق و خاصّ ، كسى از آن اطّلاع نداشت ، همان افرادى كه امام هادى عليه السّلام در نزد آنها ، تصريح به امامت پسرش امام حسن عسكرى عليه السّلام نموده بود .
حاضران در مورد امامت بعد از امام هادى عليه السّلام متحيّر بودند ، ناگاه خادمى از خانهء اندرونى امام بيرون آمد ، و خادم ديگر را چنين صدا زد : « اى ريّاش ! اين نامه را بگير و به خانهء رئيس مؤمنان ( خليفهء وقت ) ببر و به فلان شخص بده و بگو اين نامهء حسن بن على عليه السّلام است .
حاضران براى دانستن موضوع نامه به آن سو نگاه مىكردند ، ناگاه ديدند از