مالك بن دينار « 1 » از غلامان آن بزرگوار بودهاند .
روايت شده : امام صادق عليه السّلام فرمود : « من به هفتاد وجه سخن مىگويم ، و مىتوانم با هر يك از آن هفتاد وجه ، ( بر مخالف ) پيروز گردم » .
روزى سفيان ثورى [ يكى از پارسايان و معاريف اهل تسنّن ] نزد آن حضرت آمد ، سخنى از آن حضرت شنيد كه شگفت زده شد ، و آن را پسنديد ، عرض كرد :
« اى پسر رسول خدا ! سوگند به خدا ، اين سخن « گوهر » است » .
امام صادق عليه السّلام فرمود : « بلكه بهتر از گوهر است ، زيرا گوهر سنگى بيش نيست »
پاسخ به سؤالات سفيان ثورى
نيز سفيان ثورى نقل مىكند كه از امام صادق عليه السّلام پرسيدم : « اى پسر رسول خدا ! چرا وقوف در عرفات ( در مراسم حجّ ) در پشت حرم قرار گرفته است ، و در سرزمين مشعر نيست ؟ » .
امام صادق عليه السّلام فرمود : كعبه ، خانهء خدا است ، و حرم حجاب ( حريم ) كعبه است ، و وقوف در عرفات ، در حرم است ، وقتى كه مردم قصد خانهء خدا مىكنند ، در كنار در توقّف كرده و به تضرّع و گريه و ناله مىپردازند ، وقتى خداوند به آنها اجازهء ورود داد ، آنها را به در دوّم كه همان مزدلفه ( مشعر ) باشد نزديك مىنمايد ، وقتى كه به تضرّع بسيار و كوشش فراوان و طولانى آنها مىنگرد ، آنها را مشمول رحمت و لطف خود قرار داده ، به آنها فرمان مىدهد كه قربانى خود را نزديك بياورند ، هنگامى كه آنها چنين كردند و بقيّه اعمال حجّ را ( از تقصير و تراشيدن مو و . . . ) انجام دادند از گناهان پاك گشتند ، خداوند آنها را به زيارت خانهاش امر مىكند » .
هامش
( 1 ) ابراهيم بن ادهم و مالك بن دينار ، از پارسايان بزرگ بودند ، دربارهء آنها كراماتى ذكر شده ، در اين باره به « تذكرة شيخ عطّار » مراجعه كنيد ( مؤلّف ) .