تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 200

مساهمون:

ص٢٠٠
گوش ، فرياد خشم تو را خواهم شنيد ؟ به من رحم كن اى پروردگار من ! كه موجودى حقير و ضعيف ، بيش نباشم ، عنوان من كوچك و ناچيز است ، از عذاب من ، ذرّه‌اى بر قدرت و عظمتت نخواهد افزود » . 6 -

توجّه و دقّت در زندگى سازندهء امام سجّاد عليه السّلام

با دقّت و توجّه عميق ، بر فراز و نشيب‌هاى زندگى امام سجّاد عليه السّلام بنگر ، و شگفتيهاى آثار زندگى آن حضرت را با ديدهء عبرت مشاهده كن ، دربارهء پارسائى ، عبادت ، خشوع ، شب‌زنده‌دارى ، دعاها ، نمازها ، انفاقها ، و ملازمت و الفت او با عبادتها و توسّلات و مناجات و دعاهايش بينديش ، كه آن دعاها و مناجاتها ، علاوه بر اينكه بيانگر اوج فصاحت و شيوائى و گويائى بيان است ، از شدّت خشوع و تضرّع او در پيشگاه خدا ، حكايت مىكند . او هنگام عبادت و دعا ، در جايگاه گنهكار قرار مىگرفت ، با اينكه شديدا از فرمان خدا اطاعت مىكرد ، و به گناه اعتراف مىنمود ، با اينكه ساحت مقدّسش از هر گونه گناه منزّه بود . گريه و ناله و پريشانى حالش از خوف خدا ، و بيداريش در نيمه‌هاى شب ، در آن هنگام كه پردهء تاريكى شب ، همه جا را فرا گرفته بود ، براستى مايهء عبرت است ، آن حضرت ، در نيمه‌هاى شب ، گرم مناجات با پروردگارش بود ، و پيوسته در اين درگاه ، راز و نياز مىكرد ، به گونه‌اى كه از همه چيز چشم مىپوشيد ، و از دنيا خود را برهنه ساخته و از قفس بشرى ، خود را بيرون انداخته ، و با تمام توجّه به سوى خدا رو مىآورد ، جسمش در حال سجده بر خاك افتاده ، و روحش به ملأ اعلى پيوسته بود ، هنگامى كه به آيه‌اى از آيات عذاب الهى برمىخورد ، بر خود مىپيچيد ، به گونه‌اى كه گويا مقصود از آن آيه ، خود او است ، با اينكه وجود اقدسش از آن دور بود . براستى اگر با دقّت و توجّه به حالات امام سجّاد عليه السّلام بنگرى ، امورى