6 - علّت بىوفائى مردم
روايت شده : هنگامى كه امام حسين عليه السّلام به سرزمين كربلا وارد گرديد ، به ياران خود رو كرد و چنين فرمود :
النّاس عبيد الدّنيا ، و الدّين لعق على ألسنتهم يحوطونه ما درّت معايشهم ، فاذا محّصوا بالبلاء قلّ الدّيّانون
: « انسانها ، بندگان دنيا هستند ، و دين لعابى بر روى زبان آنها است كه تا زندگيشان روبراه است ، آن را بر زبان مىرانند ، ولى وقتى كه دوران آزمايش فرا رسد ، دينداران كمياب شوند » .
[ شهادت ]
وقت شهادت مظلومانهء امام حسين عليه السّلام
شيخ مفيد ( ره ) در كتاب ارشاد ، مىنويسد : امام حسين عليه السّلام در روز شنبه ، دهم محرّم سال 61 هجرت ، بعد از نماز ظهر ، مظلومانه با لب تشنه جان سپرد ، در حالى كه براى رضاى خدا ، در برابر ستمگران ، استقامت كرد - چنان كه اين مطلب را در كتابهاى ديگر ، شرح دادهايم - .
آن حضرت ، هنگام شهادت ، 58 سال داشت . هفت سال آغاز عمرش را با جدّ بزرگوارش ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله گذراند ، و سى و هفت سال با پدرش امير مؤمنان على عليه السّلام بود ، و ده سال با برادرش امام حسن عليه السّلام مصاحبت داشت ، و مدّت خلافتش بعد از امام حسن عليه السّلام ، يازده سال طول كشيد . آن حضرت موى [ محاسنش ] را با حنا و وسمه ، رنگ مىكرد ، و هنگام شهادت ، سفيدى قسمتى از موهاى رخسارش آشكار شده بود « 1 » .
پاداش عظيم زيارت مرقد شريف امام حسين عليه السّلام
در پاداش زيارت مرقد شريف امام حسين عليه السّلام ، بلكه در وجوب آن ،
هامش
( 1 ) يعنى سفيدى زير موها ، ظاهر شده بود ، از اين رو كه آن حضرت در ايّامى كه در كربلا بود ، خضاب نكرد ، و طبعا از وقت رنگ كردن گذشته بود ( مؤلّف ) .