تخطي إلى المحتوى الرئيسي

أنوار البهية ( نگاهى بر زندگى چهارده معصوم ع ) ( فارسى ) — صفحة 135

مساهمون:

ص١٣٥
درونم به خاطر مصيبت دردناك تو ، شعله‌ور است ] . همچون كبوترى كه بر روى درخت پربرگ و شاخ همواره نوحه سر مىدهد ، همواره برايت مىگريم ، و با رفتن تو در باغستان حجاز ، درختى ، سبز نخواهد بود . تو غريبى هستى كه اطراف حجاز در برگيرندهء اويند ، آگاه باشيد كه هر كسى در درون خاك ، غريب است » .

11 - مرثيهء امام حسين عليه السّلام

در كتاب مناقب روايت شده : وقتى كه امام حسين عليه السّلام بدن مطهّر امام حسن عليه السّلام را در ميان قبر نهاد ، چنين گفت :
أ ادهن رأسى ام اطيب محاسنى * و رأسك معفور و انت سليب
: « آيا موى سرم را روغن بزنم و يا محاسنم را خوشبو كنم ، با اينكه چهره‌ات روى خاك نهاده شده ، و از ما جدا شده‌اى ؟ » . و شعرهاى ديگرى كه خواند « 1 » .

پاداش زيارت قبر شريف امام حسن عليه السّلام

امام صادق عليه السّلام از پدرش امام باقر عليه السّلام نقل كرد كه فرمود : « امام حسين عليه السّلام در هر شب جمعه ، قبر امام حسن عليه السّلام را زيارت
هامش
( 1 ) بقيّهء اشعار ، چنين است :فلا زلت ابكى ما تعنّت حمامة * عليك و ما هبّت صبا و جنوببكائى طويل و الدّموع غزيرة * و انت بعيد و المزار قريبفليس حريبا من اصيب بماله * و لكنّ من وارى اخاه حريب: « همواره تا كبوتر ، آواز مىخواند ، و باد شمال و جنوب مىوزد براى تو مىگريم . گريه‌ام طولانى و اشكهايم روان است ، و تو از ما دور شده‌اى و قبرت نزديك است . آن كس كه اموالش ربوده شده ، غارت شده نيست ، بلكه غارت شده كسى است كه برادرش را در ميان خاك بپوشاند » ( مناقب آل أبي طالب ، ج 4 ص 45 ) - مترجم .