و در روايت نهم ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « چهار نفرند كه قطع دست بر آنها نيست . . . » تا آن كه فرمايد : « و سرقت اجير ؛ چرا كه اين خيانت است » .
و در روايت يكم از باب دوازدهم ، اين گفته كه : « مردى ، اجيرى را اجاره كرده و او را نگهبان اجناس خويش نشانده ، پس از آن ، اجير از اجناس سرقت كرد . حضرت فرمود : او امانتدار محسوب مىشود » .
مىآيد :
در روايت هفت از باب سى ، فرمودهء امام معصوم عليه السلام كه : « اگر برده يا اجيرى از مال صاحبش سرقت كند ، قطع بر او نيست » و بنگريد ديگر روايات اين باب را .
باب 26 حكم توبه و عفو سارق
1708 - 46956 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « اگر سارق خودش به سوى خدا بازگردد و توبه كند و آنچه سرقت كرده به صاحبش بازگرداند ، قطع دست بر او نيست » .
1709 - 46957 - ( 2 ) امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « كسى كه سارقى را كه متاعش را سرقت كرده است دستگير كند ، پس از آن او را عفو كند ، مشكلى ندارد و اگر او را نزد سلطان ببرد ، سلطان دست سارق را قطع مىكند ؛ گرچه اين شخص از سارق درگذرد يا بگويد كه آنچه سرقت كرده است به او بخشيدم - البته پس از آن كه او را نزد سلطان برده است ، ديگر [ عفو ] جايز نيست و دستش بريده مىشود » .
1710 - 46958 - ( 3 ) اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء مردى كه شتر يا گاو يا گوسفندى را سرقت كرده بود و آنها نزد وى بچه آوردند ، پس از آن سارق پشيمان شده است ، حكم داد و فرمود : « توبهاش اين است كه اينها را با فرزند همراهشان بازگرداند » . امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « جايز است كه اين سارق [ آنها را ] برگرداند ، مادامى كه از سرقتش آگاه نشدهاند . ولى اگر پيش از آن كه آنها را بازگرداند ، سرقتش را بفهمند ، دست سارق بريده مىشود و آنها و بچههاىشان از او گرفته مىشود » .
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب هشتم از ابواب احكام عمومى حدود و باب چهارده ، رواياتى كه بر اين مفاد دلالت دارد .