22 - 45269 - ( 22 ) ابوبصير گويد : « فرمودهء خداوند عز و جل در كتابش را به امام صادق عليه السلام گفتم كه : و اموال يكديگر را به باطل ( ناحق ) در ميان خود نخوريد و براى خوردن بخشى از اموال مردم به گناه ( قسمتى از ) آن را ( به عنوان رشوه ) به قضات ندهيد .
حضرت فرمود : اى ابوبصير ، خداوند عز و جل دانسته است كه در ميان امّت حاكمانى هستند كه ستم مىكنند . بدان كه منظور خدا حاكمان عادل نيست بلكه حاكمان جور منظور اوست . اى ابا محمّد ، اگر از مردى حقّى و طلبىدارى و از او دعوت مىكنى كه بيايد تا پيش حاكمان اهل عدل برويد و او جز از اين كه تو را نزد حاكمان اهل جور ببرد - تا به نفع او حكم كنند - امتناع ورزد ، او از كسانى است كه خواسته نزد طاغوت ببرد و مصداق اين فرمودهء خداوند عز و جل است : آيا نديدى كسانى را كه گمان مىكنند به آنچه ( از كتابهاى آسمانى كه ) بر تو و به آنچه پيش از تو نازل شده ايمان آوردهاند ؟
ولى مىخواهند براى دادرسى نزد طاغوت و حكّام باطل بروند . »
23 - 45270 - ( 23 ) از ابوبصير ، از امام صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند متعال كه : آيا نديدى كسانى را كه گمان مىكنند به آنچه ( از كتابهاى آسمانى كه ) بر تو و به آنچه پيش از تو نازل شده ايمان آوردهاند ؟
ولى مىخواهند براى دادرسى نزد طاغوت و حكام باطل بروند .
حضرت فرمود : « اى ابا محمّد ، اگر از مردى حقّى و طلبى دارى و مانند روايت پيشين را آورده است . تا اين فرمودهء امام كه : او از كسانى است كه خواسته نزد طاغوت ببرد . »
متن روايت در دعائم الاسلام : « امام جعفر صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند عز و جل : و اموال يكديگر را . . . فرمود : ( و مانند روايت پيشين را ذكر كرده است . تنها در آن آمده است : اگر مردى از شما از مردى حق ، طلبكار است . »
24 - 45271 - ( 24 ) امام جعفر صادق عليه السلام فرمود : « ولايت اهل عدل ؛ همانها كه خداوند دستور ولايت و توليت آنان و قبول ولايت آنان و كار براى آنان از سوى خداوند عز و جل واجب شده و طاعت آنان واجب است و جايز نيست كسانى كه مامور به كار براى آنان هستند ، از دستور آنان تخلف ورزند .
و ولايت اهل ستم ؛ تابعان آنان و كسانى كه براى آنان در راه معصيت خدا كار مىكنند ، روا نيست .
براى كسانى كه آنان را جهت خدمت به خودشان و كار براى آنان و كمك به آنها دعوت مىكنند و نيز پذيرفتن از آنان ، جايز نيست .
25 - 45272 - ( 25 ) حلبى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : چه بسا بين دو نفر از يارانمان در مورد چيزى نزاع مىگيرد و اين دو به يكى از خودمان رضايت مىدهند ( تا ميانشان دادرسى كند ) . حضرت فرمود : اين ، آن نيست . همانا آن كسى است كه مردم را با شمشير و تازيانه بر حكم و دادرسى خويش مجبور مىكند . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 89
مساهمون: السيد البروجردي
ص٨٩