باب 12 حكم شوهرى كه زنش را قذف كند يا بگويد كه : « من تو را باكره نيافتم . »
1348 - 46596 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام دربارهء مردى كه به زنش گفت : اى زناكار ، من با تو زنا كردهام ، فرمود : « بر مرد يك حدّ ثابت است ؛ براى اين كه به زن تهمت زده است و اما گفتهء مرد كه : من با تو زنا كردهام ، در آن حدّ نيست ؛ مگر اين كه عليه خويش چهار بار به زنا نزد امام شهادت دهد » .
1349 - 46597 - ( 2 ) از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه به زنش گفت : اى زناكار و زن گفت : تو از من زناكارترى ، سؤال شد . حضرت فرمود : « بر زن در رابطه با تهمتى كه به مرد زده است ، حدّ است ولى در ارتباط با اقرارى كه بر خويش كرده است ، حدّى نمىخورد ؛ مگر اين كه چهار بار اين اقرار را نزد امام بكند » .
1350 - 46598 - ( 3 ) و آن زمان كه مرد به زنش تهمت زند ، زن را لعان مىكند و اين دو را از هم جدا مىكنند و زن بر مرد براى هميشه حرام مىشود .
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب يك از ابواب لعان و باب دو و باب سه و باب شش ، چيزى كه مناسب اين باب است .
و در روايت يك از باب شانزده ، اين گفته كه : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه به زنش تهمت زد ، آنگاه هر دو ملاعنه كردند ، سپس مرد زن را پس از آن كه از هم جدا شده بودند به زنا متهم كرد ، پرسيدم كه : آيا بر مرد حدّ است ؟ حضرت فرمود : آرى ، بر او حدّ است » .
باب 13 حكم مردى كه فرزند و مادرش را قذف كند و حكم فرزندى كه پدرش را قذف كند
1351 - 46599 - ( 1 ) محمد بن مسلم گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء مردى كه فرزندش را به زنا متهم كند ، پرسيدم .
حضرت فرمود : اگر فرزندش را بكشد ، در برابر فرزند كشته نمىشود و اگر به او تهمت زند ، براى فرزند تازيانه مىخورد . پرسيدم : اگر پدر به مادر فرزند تهمت زند ؟ حضرت فرمود : اگر به مادر تهمت زند و فرزند را از خود نداند ، با هم ملاعنه مىكنند و آن فرزند را كه از خود ندانسته ، فرزند او نيست و بين مرد و زن جدايى انداخته مىشود و زن براى مرد هرگز حلال نمىشود . حضرت فرمود :