1341 - 46589 - ( 6 ) بريد گويد : « امام باقر عليه السلام دربارهء مردى كه گروهى را جمعا با يك جمله تهمت مىزند به وى فرموده است كه : اگر نام اينان را نبرد ، تنها يك حدّ بر اوست ولى اگر نام برد ، براى هر فردى يك حدّ بر اوست » .
1342 - 46590 - ( 7 ) اگر مردى با يك جمله به گروهى تهمت زند ، بر او يك حدّ است - اگر نامشان را نبرده است .
ولى اگر نامشان را برده است ، براى هر مردى كه نام برده ، يك حدّ بر اوست . اين روايت را بريد عجلى از امام باقر عليه السلام روايت كرده است .
1343 - 46591 - ( 8 ) و روايت شده است كه : « اگر آنان جداگانه او را بياورند ، براى هر مردى از آنان يك حدّ زده مىشود و اگر او را همه با هم بياورند ، يك حدّ زده مىشود » .
1344 - 46592 - ( 9 ) روايت شده است كه : « اگر نامشان را برده است ، براى هر مردى كه نامش را برده ، يك حدّ براوست ولى اگر نامشان را نبرده است ، بر او يك حدّ است » .
1345 - 46593 - ( 10 ) و اگر با يك جمله به گروهى تهمت زند و نامشان را نبرد ، بر او يك حدّ است . ولى اگر نام ببرد ، براى هر مردى كه نامش را برده ، يك حدّ بر اوست .
1346 - 46594 - ( 11 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء مردى كه بر گروهى بهطور جمعى افترا بسته است ، حكم داد ؛ پس او را يك حدّ زدند » .
محمد بن الحسن [ شيخ طوسى رحمه الله ] در ارتباط با اين روايت گويد : « اگر با يك جمله به همه تهمت زده ، يك حدّ بر او واجب است ولى اگر با الفاظ گوناگون بر آنان افترا بسته ، براى هر مردى از آنان يك حدّ جارى مىشود » و امام صادق عليه السلام اين را در روايت حسن عطار تفصيل داده است .
باب 11 حكم شاهدهاى چهارگانه كه عدالتشان ثابت نشود و حكم شاهدهاى سهگانه كه شاهد چهارم در دادگاه حاضر نشود
1347 - 46595 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام دربارهء چهار نفر كه بر مردى به زنا شهادت دادند ولى عدالتشان تثبيت نشد ، فرمود : « آنان حدّ مىخورند » .
ارجاعات
گذشت :
در بسيارى از روايات باب ده از ابواب حدّ زنا ، روايتى كه مناسب با بند دوم عنوان باب است .