باب 42 حكم كسى كه با مردهاى ، زنا يا لواط كند
1192 - 46440 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه با زنى مرده آميزش كند ، فرمود : « گناه وى بزرگتر از آن كس است كه با زن زنده زنا مىكند » .
1193 - 46441 - ( 2 ) امام جواد عليه السلام به سؤال كننده فرمود : « از حضرت رضا عليه السلام دربارهء قبركَنى كه قبر زنى را نبش و با وى زنا كرد و كفنهايش را برداشت ، سؤال شد . حضرت دستور بريدن دست او را براى سرقت و تبعيد او را براى كار بدش با ميّت داد » .
1194 - 46442 - ( 3 ) ابوحنيفه گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه با مرده زنا كرده است ، پرسيدم . حضرت فرمود : حدّى بر او نيست » .
شيخ طوسى رحمه الله در كتاب استبصار گويد : « اين روايت دو احتمال در آن مىرود . يك ) منظور از روايت اين است كه حدّ معينى كه غير آن نتوان كرد ، بر او نيست ؛ چرا كه ما در روايت اول بيان كرديم كه در اين مورد احصان و عدم احصان ملاحظه مىشود . اگر محصن بود ، حدّ او سنگسار شدن است و اگر غير محصن بود ، حدّ او صد تازيانه است و اين يك حدّ [ مشخص ] نيست . دو ) اين كه روايت ، ويژهء كسى باشد كه با همسر خويش پس از مرگش آميزش كند . اين شخص حدّ كامل بر او اجرا نمىشود و طبق نظر امام ، تعزير مىشود » .
نعمان بن عبد السلام گويد : « از امام باقر عليه السلام دربارهء مردى . . . [ و مشابه روايت گذشته را آورده است ] . »
ارجاعات
مىآيد :
در روايات باب بيست و دوم حدّ نبّاش ، از ابواب حدّ سرقت روايتى كه بر اين مفاد دلالت دارد ؛ نگاه كنيد .