محمد بن الحسن [ / شيخ طوسى رحمه الله ] گويد : « آنچه اين خبر در خود دارد كه حكم مردى كه زنش را طلاق داده يا زنش مرده و پس از آن مرد زنا كرده است ، سنگسار شدن است ، منافاتى با رواياتى كه قبلا آورديم ندارد ؛ چرا كه طلاق دادن مرد ، ممكن است طلاقى بوده كه مىتوانسته در آن رجوع به زن كند ، بنابراين محصن محسوب مىشود ؛ چون تمكّن از آميزش با رجوع به زن داشته است و اما اگر زن بائنه بود يا مرده است ، در اين صورت هم منعى ندارد كه امام سنگسار كردن را بر وى لازم كرده باشد - در فرضى كه نزد مرد ، زن ديگرى باشد كه او را محصن سازد و اما حكم زن اگر شوهرش وى را طلاق دهد تنها در صورتى سنگسار مىشود كه طلاق رجعى باشد ؛ به همان شكل كه در مرد گفتيم و مرگ مرد ، ديگر زن را محصنه نمىكند ؛ لذا اگر در عدّه زنا دهد ، جز تازيانه بر وى نيست و نيز احتمال مىرود كه اين ترديدى از راوى بوده است » .
1147 - 46395 - ( 17 ) و هر كس كه زنى را در عدّهء شوهرى كه مىتوانسته به او رجوع كند ، خواستگارى يا با او ازدواج كند و دانسته باشد ، هرگز اين زن براى او حلال نخواهد شد ، ولى اگر جاهل بوده و پيش از آن كه با وى آميزش كند بفهمد و او را رها كند تا زن به طور كامل عدّهء شوهرش را تمام سازد ، سپس با او ازدواج كند ، اما اگر با او آميزش كرده است ، زن براى او هرگز حلال نمىشود - چه عالم باشد و چه جاهل - و اگر زن ادّعا كند كه نمىدانسته عدّه بر او واجب است ، در اين صورت ادّعايش پذيرفته نيست .
ارجاعات
گذشت :
در باب دوم ، به روايت مناسب اين باب مراجعه كنيد .
باب 30 حكم كسى كه صيغهء عقد با زنى را فراموش و سپس با او آميزش كند
ارجاعات
گذشت :
در آيات و روايات باب پنجاه و سه از ابواب جهاد با نفس ، رواياتى كه بر اين مفاد دلالت دارد .
و در روايت يكم از باب هفدهم از ابواب متعه ، اين گفته كه : « مردى ، زنى را آورد كه صيغه كند .
سپس [ خواندن صيغه ] فراموش شد . تا آن كه با او آميزش كرد . آيا حدّ زناكار بر وى ثابت است ؟
حضرت فرمود : نه » .