باب 39 حكم شهادت دو عادل بر كفر كافر و جادوگرىِ جادوگر
649 - 45895 - ( 1 ) مسمع بن عبدالملك از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه : « اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء زنديق اگر دو مرد عادل خوشنام عليه او شهادت و هزار نفر به پاكى او شهادت مىدادند ، حكم مىكرد شهادت دو مرد جايز و شهادت هزار نفر باطل است ؛ چرا كه زندقه و كفر ، دينى است كه شخص ، آن را پنهان مىدارد . »
650 - 45896 - ( 2 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام پيوسته شهادت دو مرد عادل خوشنام را بر مردى مبنى بر اين كه زنديق [ كافر شده ] است ، جايز مىدانست ؛ گرچه هزار نفر به پاكى وى شهادت مىدهند و شهادت هزار نفر را باطل مىكرد ؛ چون كفر ، دينى است كه شخص پنهان مىدارد . »
651 - 45897 - ( 3 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام زنادقه را توبه مىداد . ولى كسى را كه در اسلام متولد شده بود ، توبه نمىداد و پيوسته شهادت دو مرد عادل را بر مردى مبنى بر اين كه او زنديق است ، مىپذيرفت ؛ گرچه هزار نفر به پاكى او شهادت دهند و به شهادت هزار نفر توجهى نمىكرد .
652 - 45898 - ( 4 ) از رسول خدا صلى الله عليه و آله دربارهء ساحر سئوال شد . حضرت فرمود : « اگر دو مرد عادل بيايند و عليه او شهادت دهند ، خون او حلال است . » اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : « اگر دو مرد عادل بر مردى از مسلمانان شهادت دهند كه او سحر كرده است ، كشته مىشود . »
653 - 45899 - ( 5 ) حضرت على عليه السلام فرمود : هرگاه دو مرد عادل مسلمان عليه مرد مسلمانى شهادت دهند كه او جادوگرى مىكند كشته مىشود
ارجاعات
مىآيد :
در روايات باب هشتم از ابواب حدّ محارب و مرتد ، مناسب اين باب .