باب 40 حكم شهادت بعضى از ورثه بر آزادى بردگان مملوكشان
654 - 45900 - ( 1 ) منصور بن حازم گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه از دنيا رفته و يك بردهء ملكى به جاى گذاشته است و بعضى از وارثان شهادت دادهاند كه او آزاد است ، پرسيدم . حضرت فرمود : شهادت او در مقدار سهم خودش تنفيذ مىشود و بردهء مملوك در بخش متعلق به غير او از وارثان براى آزادسازى خويش تلاش مىكند . »
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب چهل و چهارم از ابواب عتق .
و نيز باب چهارم از ابواب اقرار مناسب اين باب .
باب 41 حكم كسى كه شهادت او را قضاتِ عامه قبول ندارند
655 - 45901 - ( 1 ) راوى گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شريك [ نام يكى از قاضيان اهل سنّت ] شهادت ما را نمىپذيرد . راوى گويد : امام فرمود : خودتان را خوار نكنيد ؛ [ يعنى براى شهادت دادن نرويد ] . »
656 - 45902 - ( 2 ) به امام صادق عليه السلام گفته شد : « شريك ، شهادت ما را نمىپذيرد . حضرت فرمود : خودتان را ذليل نكنيد . »
657 - 45903 - ( 3 ) ابوكهمس گويد : « در خصوص شهادتى كه بر من لازم بود ، نزد شريك رفتم . او به من گفت :
چگونه شهادت تو را جايز بدانم با اين كه تو منسوب به چيزى هستى كه بدان منتسب هستى ! ابوكهمس گويد : پرسيدم : آن چيست ؟ [ يعنى من به چه چيزى منسوب هستم ] او گفت : رفض [ يعنى رافضى بودن ] . ابوكهمس گويد : من گريستم و سپس گفتم : تو مرا به گروهى منتسب مىسازى كه من مىترسم از آنان نباشم ! پس از آن ، شريك شهادت مرا جايز دانست و مشابه اين قضيّه براى ابن ابى يعفور و فضيل سكّره ، اتفاق افتاده است . »
ارجاعات
گذشت :
در روايات باب پنجاه از ابواب جهاد نفس ، مناسب اين مفاد ؛ مراجعه كنيد .