باب 36 حكم شهادت شهود به حدود ملك
گذشت :
در روايت يكم از باب سوّم از ابواب بيع ، اين گفته را كه : « براى حضرت نوشتم كه : مردى است چند قطعه زمين دارد ، مىخواهد براى مكّه برود و آبادى ، چند مرحله از منزلش فاصله دارد و حدود زمينش به او داده نشده است ولى حدود چهارگانهء آبادى معلوم است . او به شاهدان مىگويد شاهد باشيد كه من همهء آبادى را به فلانى فروختم . همان كه يك حدّش از كجاست و حدّ دوم و سوم و چهارم . ( تا آنجا كه گويد ) : آيا براى شاهدى كه او را براى همهء آبادى شاهد گرفته است ، جايز است كه شهادت به حدود همهء قطعههاى زمينى بدهد كه براى اين شخص در آن آبادى است ؛ اگر حدود آن قطعهها را به گفتهء گروهى از اهالى اين آبادى مىشناسد و آنان عادل باشند ؟ حضرت فرمود : آرى ؛ بر يك چيز مفهوم و شناخته شده ، شهادت دهند - ان شاءاللّه - . . . » ملاحظه كنيد .
باب 37 چهار شاهد در زنا و دو شاهد در غير آن
و دو نفر از مردان ( عادل ) خود را ( بر اين حقّ ) شاهد بگيريد و اگر دو مرد نبودند ، يك مرد و دو زن از كسانى كه مورد رضايت و اطمينان شما هستند ، انتخاب كنيد ؛ ( و اين دو زن ، بايد با هم شاهد قرار گيرند ) ، تا اگر يكى انحرافى يافت ، ديگرى به او يادآورى كند . . .
« 1 » و كسانى از زنان شما كه مرتكب زنا شوند ، چهار نفر از مسلمانان را به عنوان شاهد بر آنها بطلبيد ؛ اگر گواهى دادند ، آنان ( زنان ) را در خانهها ( ى خود ) نگاه داريد تا مرگشان فرا رسد ؛ يا اين كه خداوند ، راهى براى آنها قرار دهد . « 2 »
هامش
( 1 ) . بقره 2 / 282 .
( 2 ) . نساء 4 / 15 .