تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 459

مساهمون:

ص٤٥٩
609 - 45855 - ( 13 ) ابن سنان از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى كه بر شهادت مردى شهادت داده و آن مرد آمده و گفته كه او را شاهد نگرفته بودم ، روايت كرده است كه : « حضرت فرمود : شهادت عادل‌ترين آنها جايز است و اگر عدالت آن دو يكى است ، شهادت او جايز نيست . »

باب 35 قبول شهادت خواجه ، ختنه نكرده و ناقص العضو

610 - 45856 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « قدامةبن مظعون را كه شراب خورده بود ، نزد عمربن الخطّاب آوردند . دو نفر عليه وى شهادت دادند : يكى خواجه كه همان عمرو تميمى و ديگرى معلّى بن الجارود بود . يكى از اين دو ، شهادت دادند كه او را ديده شرب خمر مىكند و ديگرى شهادت داد كه او را ديده كه شراب استفراغ مىكند . عمر ، سوى مردمانى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله فرستاد كه در ميان‌شان اميرالمؤمنين عليه السلام بود . عمر به اميرالمؤمنين عليه السلام گفت : اى ابوالحسن ، نظر شما چيست ؟ تو همان كسى هستى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : تو عالم‌تر از همهء امّتى و از همه به حقّ بهتر قضاوت مىكنى . اين دو نفر دربارهء شهادت‌شان اختلاف كرده‌اند . حضرت فرمود : اين دو در شهادت‌شان اختلاف ندارند و آن كس تا شراب نخورده باشد آن را استفراغ نمىكند . عمر پرسيد : آيا شهادت خواجه جايز است ؟ حضرت فرمود : نبودن ريش او چيزى جز نبودن و از بين رفتن بعضى از اعضاء و جوارحش نيست . »

ارجاعات

گذشت :

در روايت يكم از باب دوازدهم از ابواب جماعت فرمودهء امام معصوم عليه السلام : « شهادت كسى كه ختنه نشده ، جايز نيست . » و در روايت ابى الجوزاء مانند آن . و بر اين مفاد دلالت دارد عموم و اطلاقى كه دربارهء پذيرش شهادات عادلان آمده است .