و در روايت يكم از باب سى و هفتم ، اين گفته كه : « زن باكرهاى را كه مىگفتند زنا داده است ، نزد اميرالمؤمنين عليه السلام آوردند . حضرت دستور داد زنان او را بررسى كردند و گفتند : باكره است . حضرت فرمود : من كسى را كه مهر خداوند عز و جل بر اوست ، حدّ نمىزنم و حضرت در چنين موردى ، شهادت زنان را جايز مىدانست . » و ديگر روايات اين باب را ملاحظه كنيد ؛ چرا كه در آنها نزديك به اين مطلب است و بر حكم باب دلالت دارد .
باب 20 حكم شهادت اعضاى خانواده عليه يكديگر
469 - 45715 - ( 1 ) عمّار بن مروان گويد : « از امام صادق عليه السلام پرسيدم يا آن كه گويد : بعضى از يارانمان دربارهء مردى كه براى همسرش شهادت مىدهد ، از امام پرسيد . حضرت فرمود : اگر مرد خوبى است ، شهادتش براى همسرش جايز است . »
470 - 45716 - ( 2 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « شهادت مرد براى همسرش و همسر براى شوهرش - البته اگر همراه زن ، كس ديگرى هم باشد - جايز است . »
471 - 45717 - ( 3 ) از امام صادق عليه السلام دربارهء شهادت پدر براى فرزندش و فرزند براى پدرش و برادران و خويشان و زن و شوهر بعضى براى بعضى ، سئوال شد . حضرت فرمود : « شهادت عادلان از آنان برخى براى برخى جايز است . اين از اميرالمؤمنين عليه السلام براىمان روايت شده است و ما در آن اختلافى نداريم . »
472 - 45718 - ( 4 ) اميرالمؤمنين على عليه السلام پيوسته شهادت شوهر را براى همسرش جايز نمىدانست ولى شهادت شوهر عليه همسرش را جايز مىدانست . »
473 - 45719 - ( 5 ) بدان كه شهادت شرابخوار ، شطرنجباز ، نردباز ، قمارباز ، متّهم ، تابع براى متبوعش ، اجير بر صاحبش ، زن براى شوهرش ، كسى كه به فسق و فجور مشهود است و ربا دهنده ، جايز نيست .
و شهادت مرد براى همسرش ، شهادت فرزند براى پدرش ، شهادت پدر عليه فرزندش ، شهادت نابينا اگر درست متوجّه شود و شهادت برده براى غير صاحبش جايز است .