439 - 45685 - ( 23 ) عبيداللّه بن علىالحلبى از امام صادق عليه السلام دربارهء شهادت ماما دربارهء ولادت بچّه پرسيد .
حضرت فرمود : « شهادت يك زن و شهادت زنان دربارهء زنى كه در حال نفاس است و دربارهء پردهء بكارت ، جايز است . »
440 - 45686 - ( 24 ) متوكّل به ابن سكيت گفت : « از پسر حضرت رضا عليه السلام در حضورم سئوال مشكلى بپرس . ( تا آن كه امام عليه السلام گويد ) : امّا شهادت آن زنى كه به تنهايى جايز است ، آن همان ماماست كه شهادتش با رضايت و مقبوليت جايز است . ولى اگر مرضى و مقبول نبود ، ديگر كمتر از دو زن نمىشود . اين دو زن به دليل ضرورت به جاى يك مرد مىنشيند ؛ چون مرد نمىتواند كه به جاى آن دو زن بنشيند .
ولى اگر زن تنها بود ، گفتهء او با سوگندش پذيرفته مىشود . »
441 - 45687 - ( 25 ) عمربن يزيد گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء مردى پرسيدم كه : مرده و زنش را حامله به جاى گذاشته و آن زن پس از مرگ شوهر ، پسرى زاييده و سپس پسر بعد از آن كه متولد شده ، مرده است و آن زنى كه ماماى اين زن بوده ، شهادت داده كه فرزند هنگامى كه متولد شد ، استهلال كرد و صدا كشيد و سپس مرد . حضرت فرمود : بر امام است كه شهادت ماما را در يك چهارم ميراث پسر جايز داند . »
442 - 45688 - ( 26 ) سماعه گويد : « او [ امام معصوم عليه السلام ] فرمود : ماما شهادتش دربارهء فرزند به اندازهء شهادت يك زن ، جايز است . »
محمّد بن الحسن شيخ طوسى قدس سره در كتاب استبصار گويد : « شايسته است كه به اين روايت و روايت پيشين عمل شود كه مىگويد : شهادت زن دربارهء فرزند به دنيا آمده به مقدار شهادت يك زن جايز است ؛ يعنى همان يك چهارم ارث فرزند و رواياتى كه قبلا آورديم كه به طور اطلاق مىگفت :
شهادت زن دربارهء زن كه در نفاس است جايز است ، بر همين تقييد حمل گردد تا روايات و احكام ، متناقض نگردد . »
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 383
مساهمون: السيد البروجردي
ص٣٨٣