388 - 45634 - ( 3 ) از على بن سويد روايت شده است ، او گويد : « به امام موسى بن جعفر عليه السلام گفتم : اينان [ اهل سنّت ] مرا بر برادرانم [ شيعه ] شاهد بگيرند ؟ حضرت فرمود : آرى ، شهادت را براىشان ادا كن ؛ گرچه بر برادرت بيم ضرر بدهى . »
مصنّف اين كتاب [ شيخ صدوق قدس سره ] گويد : « روايت را در نسخهام اين گونه يافتهام ولى در غير نسخهام يافتهام كه : اگر بر برادرت بيم ضرر دارى ، پس اداى شهادت مكن . »
باب 17 حكم شهادت بچهها
389 - 45635 - ( 1 ) اميرالمؤمنين على بن ابيطالب عليه السلام فرمود : « شهادت پسر ، زمانى كه محتلم شده باشد و [ رفتارش ] پسنديده باشد ، جايز است . »
390 - 45636 - ( 2 ) جميل گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : شهادت بچّهها جايز است ؟ حضرت فرمود : آرى ، در قتل اولين سخن بچّه اخذ مىشود ولى دومين سخن او اخذ نمىگردد . »
391 - 45637 - ( 3 ) جميل گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء بچّه پرسيدم كه : آيا شهادت او دربارهء قتل جايز است ؟
حضرت فرمود : اولين سخن او اخذ مىشود ولى دومين سخن او اخذ نمىگردد . »
392 - 45638 - ( 4 ) محمّد بن حمران گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء شهادت بچّه پرسيدم . محمد بن حمران گويد : حضرت فرمود : نه ( جايز نيست ) مگر در قتل كه سخن اوّل او اخذ مىگردد ولى سخن دوّم او اخذ نمىشود . »