باب 32 اختلاف مدّعى و مدّعى عليه در تداخل دو دعوى
218 - 45464 - ( 1 ) محمّد بن عبداللّه حميرى به صاحب الزمان ( عج ) نامهاى نگاشت و در آن نامه از امام دربارهء مسائلى پرسيد . ( تا آن كه گويد ) : « و دربارهء مردى كه بر مردى ادّعاى هزار درهم داشت و بيّنهء عادل بر آن اقامه كرد و نيز بر او پانصد درهم در چك ديگرى ادّعا داشت و باز بر اين هم بيّنهء عادل داشت و باز بر او ادّعاى سيصد درهم در چك ديگر داشت و دويست درهم در چك ديگر و او براى همهء اينها بيّنهء عادل داشت ولى مدّعىعليه مىگفت : اين چكها همه داخل همان چك هزار درهم است و مدّعى انكار داشت كه آنگونه باشد كه مدّعىعليه مىگويد . پرسيدم كه : آيا يك بار هزار درهم بر او ثابت است يا هر اندازه كه بيّنه بر آن اقامه كرده است و در چكها استثناء نيست و تنها آنها چكهايى است آنگونه كه بايد باشد ؟ [ يعنى هر چكى اعتبار خودش را دارد ] .
حضرت پاسخ داد كه : از مدّعىعليه يك بار هزار درهم مىگيرند و اين همان است كه شكى در آن نيست و دربارهء هزار باقى ، سوگند به مدّعى برگردانده مىشود پس اگر نكول كرد و سوگند نخورد ، حقى ندارد .
باب 33 حكم مالى كه از محكومٌ عليه به حكم قاضى ، براى مدّعى جدا مىشود
219 - 45465 - ( 1 ) امام صادق عليه السلام بيان داشت : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : تنها من ميانتان با بيّنهها و سوگندها حكم مىكنم و بعضى از شما از بعضى بهتر دليل مىآورد . پس هر مردى كه من براى او از مال برادرش چيزى را جدا كنم ، تنها براى او با آن ، قطعهاى از آتش را جدا كردهام . »