تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 1071

مساهمون:

ص١٠٧١
1870 - 47119 - ( 48 ) امام صادق عليه السلام بيان داشت : « امام باقر فرمود : خداوند تبارك و تعالى حضرت على عليه السلام را نشانه‌اى بين خويش و خلقش قرار داده و نشانهء ديگرى بين خلق و خدا جز او نيست . هر كس كه از او پيروى كند ، مؤمن است و هر كس كه او را انكار كند ، كافر است و هر كس كه در او شك كند ، مشرك است . » 1871 - 47120 - ( 49 ) سدير گويد : « امام باقر عليه السلام - در حالى كه پسرم با ما بود - فرمود : اى سدير ، بگو دربارهء ما عقيده‌اى را كه بدان معتقدى ؛ تا اگر در آن زياده روى و اغراق باشد ، تو را از آن باز داريم و اگر كوتاه است [ كم‌تر از آنچه بايد باشد ] ، تو را راهنمايى كنيم . سدير گويد : من خواستم سخن بگويم كه امام باقر عليه السلام فرمود : دست نگه دار تا آن كه خودم برايت بگويم . پرچمى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله آن را گذاشت ، در نزد امام على عليه السلام است . هر كس كه حضرت على عليه السلام را بشناسد ، مؤمن است و هر كس كه او را انكار كند ، كافر است . آن‌گاه پس از حضرت على عليه السلام امام حسن عليه السلام است . گفتم : چگونه امام حسن عليه السلام داراى اين منزلت و مقام باشد با اين كه آن كار از ايشان سر زد و خلافت را به معاويه داد ! حضرت فرمود : خاموش باش ؛ چرا كه امام حسن عليه السلام بهتر مىداند كه چه كرده است . اگر آنچه او انجام داده نبود ، حادثهء بزرگى اتفاق مىافتاد . » 1872 - 47121 - ( 50 ) ابوسلمه گويد : « از امام صادق عليه السلام شنيديم كه مىفرمود : ما كسانى هستيم كه خداوند طاعت ما را واجب كرده است . مردم چاره‌اى ندارند مگر اين كه ما را بشناسند و با نشناختن ما معذور نيستند . هر كس كه ما را شناخت ، مؤمن است و هر كس كه انكارمان كرد ، كافر است و هر كس كه ما را نشناسد و انكار هم نكند ، او گمراه است تا به هدايت و طاعت ما كه خداوند بر او واجب ساخته است ، برگردد و اگر بر گمراهىاش بميرد ، خداوند هر چه بخواهد با او مىكند . » 1873 - 47122 - ( 51 ) امام باقر عليه السلام فرمود كه : « خداوند عز و جل حضرت على عليه السلام را نشانه‌اى بين خود و خلقش قرار داده است . هر كس كه او را بشناسد ، مؤمن است و هر كس كه او را انكار كند ، كافر است و هر كس كه او را نشناسد ، گمراه است و هر كس كه با او چيزى را قرار دهد ، مشرك است و هر كس كه ولايت او را داشته باشد ، به بهشت درآيد و هر كس كه به دشمنى با او درآيد ، به دوزخ وارد شود . »