1786 - 47035 - ( 21 ) سماعة بن مهران گويد : « از امام صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خدا : تنها كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند ، روايت كرده كه حضرت فرمود : امام دربارهء حكم اينان مختار است . اگر خواست ، مىكشد ، اگر خواست ، به دار مىآويزد ، اگر خواست ، مىبرد و اگر خواست ، از آن سرزمين تبعيد مىكند . »
1787 - 47036 - ( 22 ) ابوبصير گويد : « از او [ امام معصوم عليه السلام ] دربارهء تبعيد از آن سرزمين پرسيدم كه : اين تبعيد چگونه است ؟ حضرت فرمود : از همهء شهرهاى اسلامى تبعيد مىشود ؛ لذا اگر در جايى از سرزمين اسلام به او دست يابند ، كشته مىشود و هيچ امنيتى ندارد تا آن كه به سرزمين شرك پناه برد . »
1788 - 47037 - ( 23 ) ابوبصير گويد : « از امام عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند عز و جل : كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند و اقدام به فساد در روى زمين مىكنند ، فقط اين است كه اعدام شوند يا به دار آويخته شوند يا دست و پاى آنان خلاف يكديگر بريده شود يا از سرزمين خود تبعيد شوند ، پرسيدم . حضرت فرمود : آن ، بستگى به نظر امام دارد ؛ هر چه بخواهد ، مىكند و باز از حضرت دربارهء تبعيد پرسيدم .
حضرت فرمود : از همهء سرزمينهاى اسلامى تبعيد مىشود ؛ لذا اگر در جايى از سرزمين اسلامى او را بيابند ، كشته مىشود و امنيتى ندارد تا آن كه به سرزمين شرك برود . »
1789 - 47038 - ( 24 ) از امام جعفر صادق عليه السلام دربارهء تبعيد محارب سؤال شد . حضرت فرمود : « از شهرى به شهرى تبعيد مىشود . اميرالمؤمنين على عليه السلام دو نفر را از كوفه به شهر ديگرى تبعيد كرد . »
1790 - 47039 - ( 25 ) امام صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند عز و جل : تنها كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند . . . فرمود : « با او معامله نمىشود و او پناه داده نمىشود و اطعام نمىشود و صدقه به او نمىدهند . »
1791 - 47040 - ( 26 ) زراره از امام باقر يا امام صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند كه : كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند و اقدام به فساد در روى زمين مىكنند ، فقط اين است كه اعدام مىشوند يا به دار آويخته مىشوند روايت كرده است كه فرمود : « با او معامله نمىشود ، غذايى به او نمىدهند و صدقه هم به او داده نمىشود . »
1792 - 47041 - ( 27 ) امام صادق عليه السلام دربارهء فرمودهء خداوند عز و جل : كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند و اقدام به فساد در روى زمين مىكنند ، فقط اين است كه اعدام شوند . . . ، بيان داشت : « اين تبعيد براى جنگ با خدا و رسولش غير از آن تبعيد است . حضرت فرمود : حاكم به اندازهء كارى كه اين فرد كرده ، عليه او به تبعيد حكم مىكند و آنگاه او را به دريا مىافكنند ولى اگر تبعيد تنها اخراج از
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 1025
مساهمون: السيد البروجردي
ص١٠٢٥