فصل هشتم : بابهاى حدّ محارب و مرتد ؛ تأديب و تعزير
باب 1 تعريف محارب
كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند و اقدام به فساد در روى زمين مىكنند ( و با تهديد اسلحه ، به جان و مال و ناموس مردم حمله مىبرند ) فقط اين است كه اعدام شوند ؛ يا به دار آويخته شوند ؛ يا دست ( راست ) و پاى ( چپ ) آنان به عكس يكديگر ، بريده شود ؛ يا از سرزمين خود تبعيد شوند . اين رسوايى آنها در دنياست و در آخرت ، مجازات عظيمى دارند .
مگر كسانى كه پيش از دست يافتن شما بر آنان توبه كنند ؛ پس بدانيد ( خدا توبهء آنان را مىپذيرد ) ؛ خداوند آمرزنده و مهربان است .
« 1 » 1766 - 47015 - ( 1 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « هر كس كه در شب سلاح بردارد ، محارب است مگر كسى كه مشكوك نباشد . »
1767 - 47016 - ( 2 ) امام باقر عليه السلام بيان داشت : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : كسى كه شمشيرش را بكشد ، خونش هدر است . »
1768 - 47017 - ( 3 ) سورة بن كليب گويد : « به امام صادق عليه السلام گفتم : مردى از خانهاش به قصد مسجد يا كارى بيرون مىآيد . مردى از روبه رو يا از پشت سر با او برخورد مىكند ، او را مىزند و لباسش را مىبرد .
حضرت فرمود : كسانى كه نزد شمايند در اين باره چه مىگويند ؟ سورة بن كليب گويد : مىگويند اين تهاجم علنى و آشكار است و تنها محارب در شهرهاى مشركان مصداق پيدا مىكند . حضرت فرمود :
هامش
( 1 ) - مائده 5 / 33 - 34