تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 1011

مساهمون:

ص١٠١١
كدام حرمت بيشترى دارد ، سرزمين اسلامى يا سرزمين شرك ؟ سورة بن كليب گويد : گفتم : سرزمين اسلامى . آن‌گاه حضرت فرمود : اينان از اهل اين آيه كه : تنها كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند . . . « 1 » ، محسوب مىشوند . » 1769 - 47018 - ( 4 ) امام باقر عليه السلام فرمود : « كسى كه در شهرى سلاح كشنده را آشكارا بكشد ، دستش قطع مىشود و چنان‌چه كسى را بزند ، كشته مىشود . » 1770 - 47019 - ( 5 ) على بن جعفر گويد : « از برادرم موسى بن جعفر عليه السلام دربارهء مردى كه براى رفيقش نيزه يا كارد كشيده است ، پرسيدم . حضرت فرمود : اگر براى سرگرمى باشد ، اشكالى ندارد . » 1771 - 47020 - ( 6 ) امام صادق عليه السلام فرمود : « گروهى از بنى ضبّه كه بيمار بودند ، بر پيامبر خدا صلى الله عليه و آله وارد شدند . رسول خدا صلى الله عليه و آله به آنان فرمود : نزد من بمانيد ؛ آن زمان كه بهبود يافتيد ، شما را به همراه گروهى مىفرستم . آنان گفتند : ما را از مدينه بيرون ببريد . حضرت آنان را به جايگاه شتران صدقه فرستاد تا از بول اين شترها بنوشند و از شيرشان بخورند . آن زمان كه بهبود يافتند و جان گرفتند ، سه نفر از كسانى را كه در جايگاه شتران زكاتى صدقه بودند ، كشتند . اين خبر به رسول خدا صلى الله عليه و آله گزارش شد . حضرت ، اميرالمؤمنين على عليه السلام را به سوى آنان فرستاد و اينان در وادى نزديك يمن سرگردان مانده بودند و نمىتوانستند از آن بيرون بيايند . اميرالمؤمنين عليه السلام آنان را دستگير و اسير كرد و نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله آورد . پس از آن ، اين آيه بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل شد : كيفر آنان كه با خدا و پيامبرش به جنگ بر مىخيزند و اقدام به فساد در روى زمين مىكنند ، فقط اين است كه اعدام شوند يا به دار آويخته شوند يا دست و پاى آنان به عكس يكديگر ، بريده شود يا از سرزمين خود تبعيد شوند . « 2 » پس از آن رسول خدا صلى الله عليه و آله بريدن را برگزيد ؛ لذا دست و پاىشان را به عكس يكديگر بريد . » همين روايت در دعائم الاسلام است : « اميرالمؤمنين عليه السلام فرمود : گروهى بيمار از بنى ضبّه خدمت رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيدند . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به آنان فرمود : نزد من بمانيد و چون بهبود يافتيد ، من شما را به همراه گروهى مىفرستم . اينان شهر مدينه را براى سكونت نپسنديدند ؛ لذا پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آنان را به جايگاه شتران صدقه بيرون برد و به آنان دستور داد تا از شيرها و بول‌هاى شتران بنوشند و با آنها به مداواى خويش بپردازند . چون بهبود يافتند و تندرستىشان استحكام يافت ، سه نفر از كسانى را كه در جايگاه شتران زكات بودند و از شتران مواظبت مىكردند ، كشتند و شتران را جلو انداختند و آنها را بردند و قصد جايگاه‌هاى خودشان را داشتند . اين خبر به پيامبر صلى الله عليه و آله رسيد . حضرت مرا در پى آنان
هامش
( 1 ) - مائده 5 / 33 ( 2 ) - مائده 5 / 33
جامع أحاديث الشيعة (منابع فقه شيعه) (فارسى) — صفحة 1011 | السيد البروجردي / اسماعيل تبار / حسينى / حسينيان قمى