( 1 )
مسألهء 30 - لب به لب در صورت مساوى بودن محل قصاص مىشود
؛ پس لب بالا به بالا و ( لب ) پايين به پايين قصاص مىشود . و لب طويل و كوتاه و بزرگ و كوچك و سالم و مريض - مادامىكه به فلج نرسد - و كلفت و نازك ، مساوى مىباشد . و اگر قسمتى از آن را قطع نمايد پس به حساب مساحت آن قطع مىشود كما اينكه گذشت . و حدّ لب را در كتاب ديات ذكر كردهايم .
( 2 )
مسألهء 31 - قصاص در زبان و بعض آن به بعض آن به شرط مساوى بودن در نطق ثابت مىشود
؛ پس ناطق به اخرس قطع نمىشود و اخرس به ناطق و اخرس ، و فصيح به غير آن و سبك به سنگين ، قطع مىشود و اگر زبان بچه را قطع كند به زبان قصاص مىشود مگر اينكه لالى او ثابت شود و اگر نشانههاى لالى در او ظاهر شود در آن ديه است .
( 3 )
مسألهء 32 - در پستان زن و نوك پستان او ، قصاص است .
پس اگر زنى پستان زن ديگرى يا حلمهء پستان او را قطع نمايد از او قصاص مىشود . و همچنين در حلمهء مرد قصاص است ؛ پس اگر حلمه او را قطع نمايد با تساوى محل ، از او قصاص مىشود . پس راست به راست و چپ به چپ است . و اگر مرد حلمهء پستان زن را قطع كند آن زن بدون ردّ ، حق قصاص دارد .
( 4 )
مسألهء 33 - در دندان قصاص است به شرط مساوى بودن محل
؛ پس دندانى كه در فك بالا است به دندانى كه در پايين است و همچنين بر عكس آن و همچنين دندانى كه در راست است به چپ و بر عكس آن و همچنين دندان ثنيه به رباعيه يا آسياب يا ناب يا خنده و بر عكس آن ، در آورده نمىشود .
و دندان اصلى به دندان زيادى و زيادى به اصلى و همچنين زايده به زايده در صورت اختلاف محل ، درآورده نمىشود .
( 5 )
مسألهء 34 - اگر دندانى كه درآورده شده ، دندان « مثغر » باشد يعنى دندان اصلى كه بعد از افتادن دندانهاى شيرى روييده مىشود در آن قصاص است .
و آيا در شكستن آن قصاص يا ديه و ارش است ؟ دو وجه دارد كه اقرب اولى است . ليكن در قصاص گرفتن بايد با وسيلهاى آن را شكست تا مماثله حاصل شود مانند وسائل جديد و نبايد با چيزى آن را زد كه آن را مىشكند ؛ زيرا نوعا مماثله حاصل نمىشود .
( 6 )
مسألهء 35 - اگر دندان كنده شده قبل از قصاص عود كند آيا قصاص ، ساقط مىشود يا نه ؟ اشبه دومى است
ولى مشهور اولى مىباشد و چارهاى از احتياط به قصاص ننمودن نيست . پس اگر دندان عودكننده ناقص متغير باشد در آن ارش مىباشد . و اگر مثل همان كه بود عود كند چيزى غير از تعزير نيست مگر اينكه نقصى حاصل باشد پس در آن ارش است .