آنچه را كه ذكر شد ادعا نمايد از او قبول است .
( 1 )
مسألهء 4 - فرزند مرتد ملى قبل از ارتدادش در حكم مسلمان است
؛ پس اگر بالغ شد و كفر را اختيار نمود ، توبه داده مىشود چنانچه توبه كند كه همان است و گرنه به قتل مىرسد . و همچنين فرزند مرتد فطرى قبل از ارتدادش در حكم مسلمان است ؛ پس اگر بالغ شد و اختيار كفر نمود و همچنين فرزند مسلمان اگر بالغ شد و قبل از اظهار اسلام اختيار كفر نمود ، ظاهر آن است كه حكم مرتد فطرى بر آنها اجرا نمىشود بلكه هر دو توبه داده مىشوند و گرنه به قتل مىرسند .
( 2 )
مسألهء 5 - اگر ارتداد از مرتد ملّى تكرار شود بعضى گفتهاند كه : در مرتبهء سوم كشته مىشود .
و بعضى گفتهاند كه : در مرتبه چهارم كشته مىشود . و اين احوط است .
( 3 )
مسألهء 6 - اگر مرتد ملّى بعد از ارتداد و قبل از توبه دادنش ديوانه شود كشته نمىشود .
و اگر بعد از توبه دادنش و خوددارى او از توبه كه قتلش را مباح مىكند ، ديوانگى عارض شود ، كشته مىشود ، كما اينكه مرتد فطرى در صورتى كه ديوانگى بعد از ارتدادش بر او عارض شود ، كشته مىشود .
( 4 )
مسألهء 7 - اگر مرتد ملّى توبه كند پس كسى كه معتقد است كه بر ارتدادش باقى مانده است او را بكشد ، بعضى گفتهاند كه : قصاص بر او است . ولى اقوى عدم قصاص است
؛ البته ديه در مالش بر او مىباشد .
( 5 )
مسألهء 8 - اگر مرتد ، مسلمانى را عمدا بكشد ولىّ او حق دارد به عنوان قود او را بكشد و اين بر قتل به جهت ارتداد ، مقدم است .
و اگر ولىّ عفو نمايد يا با مالى مصالحه كند به سبب ارتداد به قتل مىرسد .
( 6 )
مسألهء 9 - ارتداد ، با شهادت دو عادل و با اقرار ثابت مىشود
؛ و احوط دو مرتبه اقرار او مىباشد . و با شهادت زنها - جداگانه باشند يا با ضميمه - ثابت نمىشود .
( 7 )
وطى بهيمه و ميّت
( 8 )
مسألهء 1 - در وطى بهيمه تعزير است
؛ و اين منوط به نظر حاكم است . و در آن بلوغ و عقل و اختيار و عدم شبهه - در صورتى كه شبهه ممكن باشد - شرط است ؛ پس بر بچه تعزير نيست . و اگر مميزى باشد كه تأديب در او اثر مىگذارد حاكم طبق آنچه را كه صلاح مىبيند او را ادب مىكند . و بر ديوانه و لو ادوارى باشد در صورتى كه در دور ديوانگيش انجام دهد ، و بر مكره و بر مشتبه - در صورتى كه اشتباه در حكم يا موضوع در حق او ممكن باشد - تعزيرى نيست .