( 1 )
مسألهء 7 - گفتهاند : حاكم - در ذمّى - بين اقامهء حدّ بر او و تسليم او به اهل آئين و ملتش تا آنكه بر اساس اعتقاداتشان ، بر او اقامهء حدّ نمايند ، مخير است .
ولى احوط آن است كه حد بر او اجرا شود ، و اين در صورتى است كه با زن ذمّيّه يا كافره زنا نمايد و گرنه بدون اشكال حدّ بر او جارى مىشود .
( 2 )
مسألهء 8 - حدّ - رجم باشد يا جلد - بر زن حامله اقامه نمىشود
و لو اينكه حمل او از زنا باشد تا اينكه وضع حمل نمايد و از نفاس آن خارج گردد اگر چنانچه در جلد ، ترس ضرر بر فرزند او باشد و تا اينكه بچهاش را شير دهد در صورتى كه او مرضعهاى نداشته باشد و لو اينكه جلد باشد اگر ترس اضرار به شير دادن او باشد . و اگر براى او سرپرستى پيدا شود ، حدّ بر زن واجب است در صورتى كه خوفى بر او نباشد .
( 3 )
مسألهء 9 - حدّ بر مريض و مانند او مثل صاحب قروح و مستحاضه در صورتى كه رجم يا قتل باشد ، واجب است
و هيچ يك از آنها جلد نمىشود - در صورتى كه قتل يا رجم واجب نباشد - به جهت خوف سرايت و انتظار خوب شدن آن كشيده مىشود . و اگر توقع خوب شدن نباشد يا حاكم مصلحت بداند كه تعجيل شود ، آنها را به وسيلهء يك دسته كه مشتمل بر عدد است ، از تازيانهها يا شاخههاى كوچكى كه به شكل خوشه روى شاخههاى درخت سبز مىشود يا مانند اينها ، مىزند . و رسيدن هر تازيانه يا هر شمراخ ( شاخه ) به تن او اعتبار ندارد پس تأثير آن به طور دستجمعى ، و صدق مسمّاى زدن به مجموعهء پرههاى شاخه ، كفايت مىكند . و اگر قبل از زدن با يك دسته ، خوب شود ، مانند شخص سالم حدّ زده مىشود . و امّا اگر بعد از آن خوب شود ، حدّ اعاده نمىشود . و حدّ حائض ، تأخير نمىافتد ، ولى احوط تأخير حدّ زن نفساء است .
( 4 )
مسألهء 10 - حدّ با عارض شدن ديوانگى يا ارتداد ، ساقط نمىشود
، پس اگر بر خودش حدّى واجب كرد در حالى كه صحيح است و مرضى از رفتن عقل در او نباشد سپس ديوانه شود حدّ بر او اقامه مىشود - رجم باشد يا جلد - . و اگر ديوانه ادوارى در وقت افاقه و صحتش ، مرتكب چيزى شود كه موجب حدّ شود حدّ بر او اقامه مىشود و لو در حال ديوانگى او باشد و انتظار افاقه او نمىشود ؛ و بين اينكه در حال ديوانگى درد را احساس بكند يا نه ، فرق نمىكند .
( 5 )
مسألهء 11 - حدّ ، اگر جلد باشد در گرماى شديد و همچنين در سرماى شديد ، اقامه نمىشود .
پس اقامهء آن در زمستان ، وسط روز و در تابستان در ساعت خنك آن خواسته شود ؛ زيرا خوف هلاكت يا ضرر بيشتر از آنچه كه لازمهء حدّ است ، دارد . و در زمين دشمن و همچنين در حرم بر كسى كه به آن پناه برده است ، اقامهء حدّ نمىشود ، ليكن در غذا و آشاميدنى بر او تنگ گرفته مىشود تا خارج شود .