ثبوت نسبت بين آنها به طورى كه جميع آثار آن مترتب بر آن شود ، داراى تفصيل است و تفصيل آن اين است كه اگر اقرار به فرزند باشد و او صغير غير بالغ باشد ، به اقرار ثابت مىشود به شرط اين كه حسّ و عادت ، آن را تكذيب ننمايد مانند اقرار به بنوّت كسى كه در سن ، نزديك او است به طورى كه عادة تولد او از مثل او ممكن نيست و به شرط اين كه شرع مقدس ، آن را تكذيب ننمايد مانند اقرار او به بنوت كسى كه از جهت فراش و مانند آن به ديگرى ملحق مىباشد و به شرط اين كه كسى در آن با او منازعه نكند ، پس اقرارش نافذ مىباشد و جميع آثار آن بر آن مترتب است و به انساب آنها تعدى مىكند ؛ پس با آن ثابت مىشود كه فرزند « مقرّ به » نوهء مقرّ مىباشد و ارث بردن از همديگر بين آنها واقع مىشود . و همچنين بين انساب آنها بعضى از ايشان با بعضى . و همچنين است حال اگر آن فرزند « مقرّ به » بالغ باشد و مقرّ را با شرايط مذكور تصديق نمايد . و اگر اقرار به غير فرزند باشد اگر چه به فرزند فرزند باشد پس اگر مقرّ به بزرگ باشد و مقر را تصديق كند يا كوچك باشد ولى بعد از بلوغش او را تصديق نمايد و شرعا و عقلا ممكن باشد كه راست باشد ، از همديگر ارث مىبرند در صورتى كه آنها وارث معلوم و محققى نداشته باشند . ولى توارث به غير آنها از انسابشان حتى اولادشان تعدى نمىكند . و در صورتى كه تصديق نشود يا وارث محققى وجود داشته باشد كه او را تصديق نكند ، نسبى كه موجب توارث بين آنها شود ، ثابت نمىشود مگر اينكه بيّنه بر آن اقامه شود .
( 1 )
مسألهء 18 - اگر به فرزند كوچكى اقرار نمايد و نسب او ثابت شود
سپس بعد از بلوغ انكار كند ، به انكار او توجه نمىشود .
( 2 )
مسألهء 19 - اگر يكى از دو فرزند ميت ، اقرار كند كه ميت ، فرزند ديگرى دارد
، و ليكن فرزند ديگر ميت او را انكار نمايد ، نسب مقرّ به ، ثابت نمىشود ، پس منكر ، نصف تركه را و مقرّ به مقتضاى اقرارش ، ثلث آن را و « مقرّ به » سدس آن را مىگيرد و آن تكميلى سهم مقرّ است كه به سبب اقرارش از آن كم شد .
( 3 )
مسألهء 20 - اگر ميت چند برادر و همسرى داشته باشد آنگاه اين همسر اقرار به فرزندى براى او نمايد
هشت يك تركه مال همسر و بقيه مال فرزند است در صورتى كه برادران همسر را تصديق نمايند و اگر انكار نمايند آنها سه چهارم و همسر هشت يك هشت مىبرند و بقيهء حصهء زن مال فرزند است .
( 4 )
مسألهء 21 - اگر بچهاى كه نسبش مجهول است بميرد پس شخصى به بنوّت او اقرار نمايد
و آن ممكن باشد و منازعى نداشته باشد ، نسب او ثابت مىشود و ميراث او مال مقرّ مىباشد .
( 5 )
مسألهء 22 - اگر تمام ورثه به دينى بر ميت يا به چيزى از مالش براى ديگرى ، اقرار نمايند
قبول مىشود . و اگر بعضى از آنان اقرار و بعضى ديگر انكار نمايند پس اگر دو نفر آنان اقرار كنند و عادل باشند ، دين بر ميت ثابت مىشود . و همچنين عين به شهادت آنها مال مقرّ له مىشود . و