( 1 )
مسألهء 11 - اگر سكوت علماى دين و رؤساى مذهب ( اعلى اللّه كلمتهم ) موجب سوء ظنّ به ايشان و هتك آنان و نسبت دادنشان به چيزى كه صحيح نيست و نسبت دادن به آنها جايز نيست بشود
، مانند اينكه نعوذ باللّه اعوان ظلمه به حساب آيند ، بر آنها واجب است براى بر طرف كردن ننگ از ساحت مقدسشان ، انكار نمايند ، و لو اينكه در رفع ظلم اثر نكند .
( 2 )
مسألهء 12 - اگر ورود بعضى از علماء مثلا در بعضى از پستهاى دولت موجب اقامهء واجب يا واجبات ، يا موجب ريشه كن كردن منكر يا منكراتى شود
، و محذور مهمترى مانند هتك حيثيّت علم و علماء و تضعيف اعتقادات مردم ضعيف نداشته باشد ، ( وارد شدن در اين پستها ) بطور كفايى واجب است . مگر آنكه چنين چيزى بجز براى بعضى از افراد مشخص كه داراى خصوصيات خاصى است ، ممكن نباشد ، كه ( در اين صورت ) بر چنين فردى مشخصا واجب است .
( 3 )
مسألهء 13 - براى طلاب علوم دينى داخل شدن در مؤسساتى كه دولت ، آنها را به نام مؤسسهء دينى درست كرده [ جايز نيست ]
، مانند مدارس قديمى كه دولت آنها را در اختيار گرفته ، و براى طلاب آنها ، از اوقاف مستمرّى مىدهد ، جايز نيست ، و گرفتن مستمرّى آنها جايز نمىباشد ؛ چه از صندوق مشترك ( مثلا خزانهدارى كل ) باشد يا از موقوفهء خود مدرسه يا از غير آنها ( و اين ) بخاطر مفسدهء بزرگى ( است ) كه از آن بر اسلام ترس است .
( 4 )
مسألهء 14 - براى علماء و ائمه جماعات جايز نيست كه از طرف دولت ، متصدّى مدرسهاى از مدارس دينى شوند
، چه براى آنان و طلاب آن از صندوق مشترك مستمرى بدهد يا از موقوفات خود مدرسه يا غير آنها ( و اين ) بخاطر مفسدهء بزرگى ( است ) كه براى حوزههايى دينى و علمى در آينده نزديك هست .
( 5 )
مسألهء 15 - براى طلاب علوم دينى وارد شدن در مدارس دينى كه بعضى از افرادى كه لباس علم و دين را پوشيدهاند و از طرف دولت ظالم ، يا به اشارهء حكومت ، متصدى آنها مىباشند ، جايز نيست
؛ چه برنامه ( اين مدارس ) از حكومت باشد يا از متصدى ، و دينى باشد ( و اين ) بخاطر مفسدهء بزرگى ( است ) كه براى اسلام و حوزههاى دينى در آينده هست ؛ ( و العياذ باللّه و پناه بر خدا ) .
( 6 )
مسألهء 16 - اگر قرائنى باشد كه تأسيس يك مؤسسهء دينى و يا پرداختن هزينهء آن و لو با چند واسطه از طرف دولت ظالم است
، تصدّى آن براى عالم جايز نيست ، و براى طلاب علوم نه داخل شدن در آن جايز است و نه گرفتن مستمرى آن ؛ بلكه اگر احتمال مورد اعتناء ( و عقلايى ) داده شود ( كه آن مؤسسه چنين است ) لازم است از آن اجتناب شود ؛ زيرا مورد احتمال از مواردى