( 1 )
كتاب امر به معروف و نهى از منكر
( 2 ) اين دو از والاترين و شريفترين واجبات مىباشند و به وسيلهء اينها واجبات برپا مىشود ، و وجوب اينها از ضروريات دين است و منكر آن در صورت توجه به لازمهء انكار و ملزم شدن به آن از كفّار مىباشد . و در كتاب عزيز ( قرآن ) و احاديث شريفه با زبانهاى مختلف بر آنها ترغيب و توجّه شده است . خداوند متعال مىفرمايد : « و بايد از شما امتى باشند كه دعوت به خير نمايند و امر به معروف و نهى از منكر كنند ، و اينان هستند كه رستگارانند » « 1 » . و ( باز ) خداوند متعال مىفرمايد : « شما بهترين امتى هستيد كه براى مردم بيرون آورده شديد . امر به معروف مىكنيد و نهى از منكر مىكنيد و به خدا ايمان مىآوريد » « 2 » و آياتى ديگر .
و از حضرت رضا ( عليهم السّلام ) [ نقل شده ] است كه : « رسول خدا ( صلّى اللّه عليه و آله ) چنين بود كه [ بارها ] مىفرمود : وقتى امت من امر به معروف و نهى از منكر را واگذارند ، پس بايد با خدا اعلان جنگ نمايند » « 3 » .
و از پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) [ منقول ] است كه : « حقيقتا خداى عزّ و جلّ نسبت به مؤمن ضعيفى كه دين ندارد ، بغض دارد . پس گفته شد : مؤمن ضعيفى كه دين ندارد ، يعنى چه ؟
فرمود : كسى است كه نهى از منكر نمىكند » « 4 » و ( باز ) از پيغمبر ( صلّى اللّه عليه و آله ) است كه فرمود : « مادامىكه امت من امر به معروف و نهى از منكر مىكنند و بر نيكى كمك مىنمايند ، در خير مىباشند . پس وقتى چنين نكردند ، بركتها از آنان سلب مىشود و بعضى از آنها بر بعضى ديگر مسلط مىشوند و براى آنها ياورى نيست نه در زمين و نه در آسمان » « 5 » و از امير المؤمنين ( عليهم السّلام ) است كه خطبه خواند و ستايش خدا را نمود و بر او ثنا فرستاد سپس فرمود : « امّا بعد همانا از پيشينيان ، كسانى كه هلاك شدند ، تنها وقتى بود كه گناهان را انجام
هامش
( 1 ) سورهء آل عمران ، آيهء 104 .
( 2 ) سورهء آل عمران ، آيهء 110 .
( 3 ) بحار الانوار ، ج 100 ، ص 92 .
( 4 ) بحار الانوار ، ج 100 ، ص 77 .
( 5 ) بحار الانوار ، ج 100 ، ص 94 ( با اندكى تفاوت ) .