34 . حضرت حسين بن على عليه السّلام ضمن خبرى طولانى در شرح حال رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : آن حضرت از ترس خدا چندان مىگريست كه جاى نمازش تر مىشد ، با آنكه گناهى نداشت .
35 . روايت است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چندان مىگريست كه بيهوش مىگشت .
به آن حضرت عرض شد : مگر خداوند گناهان گذشته و آيندهء شما را نبخشوده است ؟
فرمود : آيا بندهء شكرگزار خدا نباشم ؟ . . . بيهوشىهاى على بن ابى طالب عليه السّلام نيز در مقامات عبادت و بندگى چنين بود .
36 . روايت است كه ابراهيم خليل عليه السّلام هنگامى كه به نماز مىايستاد از ترس خدا صدايى مانند صداى جوشش ديگ از او شنيده مىشد ، و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نيز چنين بود .
37 . ابو سعيد خدرى گويد : چون آيهء شريفهء
اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً
« 1 » ( خدا را فراوان ياد كنيد ) نازل شد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آن قدر به ذكر خدا مشغول شد كه كفّار گفتند : او جن زده و ديوانه گشته است .
38 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روزى هفتاد بار به درگاه خدا توبه مىكرد . راوى گويد : گفتم : آيا آن حضرت مىگفت :
« استغفر اللَّه و أتوب اليه » ؟
فرمود : نه ، بلكه مىگفت :
« أتوب الى اللَّه »
. گفتم : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله توبه مىكرد و هيچ گاه برنمىگشت ولى ما توبه مىكنيم و باز به گناه برمىگرديم ! امام عليه السّلام فرمود : بايد از خدا كمك خواست .
39 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از هيچ مجلسى - گرچه كوتاه - برنمىخاست مگر اينكه بيست و پنج بار استغفار مىكرد .
40 . امير مؤمنان عليه السّلام هر گاه به وصف رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىپرداخت مىفرمود :
رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از همهء مردم بخشندهتر ، دليرتر ، راستگوتر ، باوفاتر ، نرمخوتر و
هامش
( 1 ) احزاب / 41 .