« باب سى و ششم » در رد بر ثنويه و زنادقه 275
« باب سى و هفتم » در رد بر نسطوريه از فرق نصارى 307
« باب سى و هشتم » در ذكر عظمت و بزرگى خداى عز و جل 314
« باب سى و نهم » در لطف و لطافت خداى تبارك و تعالى 324
« باب چهلم » در بيان كمتر چيزى كه در شناختن توحيد مجزى است 324
« باب چهل و يكم » در بيان آنكه خداى عز و جل شناخته نميشود مگر به خودش . 327
« باب چهل و دويم » در اثبات حدوث عالم 334
باب چهل و سيم در بيان معنى سبحان اللَّه 359
« باب چهل و چهارم » در بيان معنى اللَّه اكبر 360
« باب چهل و پنجم » در بيان معنى اول و آخر 361
« باب چهل و ششم » در بيان معنى قول خداى عز و جل
الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى
362
« باب چهل و هفتم » در بيان معنى قول خداى عز و جل 366
« باب چهل و هشتم » در بيان عرش و صفات آن 368
« باب چهل و نهم » در بيان آنكه عرش ارباعا آفريده شده كه هر ربعى بنحويست و ارباع جمع ربع بضم راء و باء و سكون آنست يعنى چهار يك 370
« باب پنجاهم » در بيان معنى قول خداى عز و جل وسع كرسيه السموات و الارض 371
باب پنجاه و يكم در بيان فطرت خداى عز و جل خلائق را بر توحيد 372
« باب پنجاه و دويم » بر بيان بداء و بداء بر وزن سلام بمعنى ظاهر شدن چيزيست كه بيش از آن پوشيده و پنهان باشد و آن بر خدا روا نيست 375