( باب پنجاه و سيم ) در بيان مشيت و اراده خدا و هر دو بمعنى خواستن است 380
« باب پنجاه و چهارم » در بيان استطاعت كه بمعنى توانائى است و بيان بطلان آن در حق بندگان و اثبات آن در بارهء ايشان باعتماد اختلاف معنى 387
« باب پنجاه و پنجم » در بيان ابتلاء و اختيار كه بمعنى آزمودن باشد 395
« باب پنجاه و ششم » در بيان سعادت و شقاوت كه بمعنى نيك بختى و بدبختى است 396
« باب پنجاه و هفتم » در نفى جبر و تفويض 399
باب پنجاه و هشتم در بيان قضاء و قدر و فتنه يعنى آزمايش و روزىها و نرخها و قدرتهاى معين 405
باب پنجاه و نهم در ذكر اطفال و عدل خداى عز و جل در باب ايشان : 431
« باب شصتم » در بيان اينكه خداى تبارك و تعالى با بندگان خود نميكند مگر آنچه را كه از براى ايشان اصلح باشد 440
« باب شصت و يكم » در بيان امر و نهى و وعد و وعيد 448
باب شصت و دويم در تعريف و بيان و حجت و هدايت : 453
« باب شصت و سيم » در ذكر مجلس حضرت امام رضا ( ع ) با اهل 461
باب شصت و چهارم در ذكر مجلس امام رضا ( ع ) با سليمان مروزى متكلم خراسان در نزد مأمون در باب توحيد 486
« باب شصت و پنجم » در بيان نهى از كلام و جدال و مراء 499
التوحيد ( اسرار توحيد يا ترجمه كتاب توحيد ) ( فارسى ) — صفحة 511
مساهمون: اردكانى
ص٥١١