در مىگذشتند ، و از احكام خداى - تعالى - تعدّى مىكردند » . و حضرت فرمود : « به خدا سوگند كه ايشان را به دستهاى خود نكشتند ، و شمشيرهاى خويش را به ايشان نزدند ، و ليكن حديثهاى ايشان را شنيدند و آنها را فاش كردند ، و به اين سبب ، پيغمبران بر آنها گرفته شدند و كشته گشتند . پس اين فاش كردن ، كشتن و ستم و گناه گرديد » .
2812 / 7 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن ابى عبداللَّه ، از عثمان بن عيسى ، از سماعه ، از ابو بصير ، از امام جعفر صادق عليه السلام در قول خداى عز و جل :
« وَ يَقْتُلُونَ الْأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ »
« 1 » . كه فرمود : « بدانيد و آگاه باشيد ! به خدا سوگند كه ايشان را به شمشيرهاى خويش نكشتند ، و ليكن راز ايشان را آشكار نمودند و برايشان فاش كردند ، و به اين سبب كشته شدند » .
2813 / 8 . از او ، از عثمان بن عيسى ، از محمد بن عجلان ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل گروهى را به واسطهء فاش كردن ، سرزنش فرموده و فرموده :
« وَ إِذا جاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذاعُوا بِهِ »
« 2 » . پس بپرهيزيد از فاش كردن » .
2814 / 9 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از حسين بن عثمان ، از آنكه او را خبر داده ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه چيزى از امر ما را بر ما فاش كند ، چون كسى است كه از روى عمد ما را كشته ، و ما را از روى خطا نكشته است » .
2815 / 10 . حسين بن محمد ، از معلّى بن محمد ، از احمد بن محمد ، از نصر بن صاعد ، غلام امام جعفر صادق عليه السلام ، از پدرش روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « فاشكنندهء راز ، صاحب شكّ است و گويندهء آن در نزد غير اهلش ، كافر . و هر كه به عروةالوثقى چنگ در زند ، ناجى و رستگار است » . عرض كردم كه : مراد از آن چيست ؟ فرمود : « تسليم كردن و گردن نهادن » .
2816 / 11 . على بن محمد ، از صالح بن ابى حمّاد ، از مردى از اهل كوفه ، از ابو خالد كابلى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « به درستى كه خداى عز و جل دين را در دولت قرار داده ، يكى دولت آدم و آن دولت خدا است ، و ديگرى دولت شيطان . پس هرگاه
هامش
( 1 ) . آل عمران ، 112 . و ترجمهء اين آيه از آيهء پيش مفهوم مىشود ؛ چه تفاوتى ندارند ، مگر در لفظ انبيا و نبيّين ، كه هر دوبه معناى پيغمبران است . ( مترجم )
( 2 ) . نساء ، 83 . « و چون بيايد ايشان را امرى از ايمنى يا ترس ، آن را فاش مىگردانند » .