خداى عز و جل خواسته باشد كه در آشكار پرستيده شود ، دولت آدم آشكار باشد ، و چون اراده فرمايد كه در نهان پرستيده شود ، دولت شيطان برپا باشد . و آنكه فاش مىكند چيزى را كه خداى عز و جل پوشيدن آن را خواسته ، از دين اسلام بيرون است » .
2817 / 12 . ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبار ، از صفوان ، از عبد الرحمان بن حجّاج ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هر كه روز خود را به فاش كردن راز ما بگشايد و به آن آغاز كند ، خداى عز و جل گرمى آهن و تنگى زندانها را بر او مسلّط گرداند » .
باب در بيان حال كسى كه مخلوق را اطاعت مىكند در معصيت خالق
161 . باب در بيان حال كسى كه مخلوق را اطاعت مىكند در معصيت خالق
2818 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه خشنودى مردم را به خشم و ناخشنودى خدا طلب كند ، و كارى بكند كه موجب خشم خدا باشد ، تا خلق از او راضى باشند ، خدا ستايشكننده و مدحنمايندهء او را ، از مردمانِ مذمّتكننده و بدگو مىگرداند » .
2819 / 2 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن خالد ، از اسماعيل بن مهران ، از سيف بن عميره ، از عمرو بن شمر ، از جابر ، از امام محمد باقر عليه السلام كه مىفرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه خشنودى مردم را طلب كند به چيزى كه خدا را به خشم آورد ، خدا ستايشگوى او را ، از مردمانِ بدگو گرداند . و هر كه فرمانبردارى خدا را به غضب مردم اختيار كند ، و در طاعت خدا كارى بكند كه خلق از او راضى نباشند ، خداى عز و جل دشمنى هر دشمن ، و حسد هر حسد برنده ، و ستم هر ستمكارى را از او كفايت كند ، و ياور و پشت و پناه او باشد » .
2820 / 3 . از او ، از شريف بن سابق ، از فضل بن ابى قرّه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « مردى به خدمت حضرت امام حسين عليه السلام نوشت كه : مرا موعظه كن و پند ده به دو حرف ؛ پس حضرت به سوى او نوشت كه : هر كه كارى را قصد كند به نافرمانى خداى عز و جل ، بيشتر موجب ضايع شدن و نيستى آن چيزى است كه اميد دارد ، و شتابانتر است از براى آمدن آنچه از آن مىترسد » .
2821 / 4 . ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبّار ، از صفوان ، از علاء ، از محمد بن