تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 623

مساهمون:

ص٦٢٣
كه از من سؤال خواهد شد ، و از شما نيز سؤال خواهد شد . به درستى كه از من سؤال مىشود از تبليغ رسالت ، و امّا شما پرسيده خواهيد شد ، از آنچه بر شما بارْ شده از كتاب خدا ، و در باب سنّت من » . 3496 / 10 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از قاسم بن محمد ، از سليمان بن داود منقرى ، از حفص بن غياث روايت كرده است كه گفت : شنيدم از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام كه به مردى مىفرمود كه : « آيا ماندن در دنيا را دوست مىدارى ؟ » آن مرد عرض كرد : آرى . فرمود : « چرا ؟ » عرض كرد كه : از براى خواندن سورهء
« قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ »
. پس حضرت از تكلّم با آن مرد سكوت نمود ، و بعد از ساعتى به من فرمود كه : « اى حفص ! هر كه از دوستان و شيعيان ما بميرد ، و قرآن را نيكو ندانسته باشد ، در قبرش به او تعليم مىشود ، تا آنكه خدا به آن درجه‌اش را بلند گرداند ؛ زيرا كه درجات بهشت بر اندازهء آيات قرآن است . به قارى گفته مىشود كه : بخوان و بالا رو . پس مىخواند و بالا مىرود » . و حفص گفت : كسى را نديدم كه ترسش بر نفسش سخت‌تر باشد از حضرت موسى بن جعفر عليه السلام ، و نه اميدوارترى از مردمان از آن حضرت ، و خواندنش حزن و اندوه بود ، و چون قرآن مىخواند ، به نحوى مىخواند كه گويا مشافهة با كسى سخن مىگفت . 3497 / 11 . على ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از حضرت امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : حاملان قرآن ، كدخدايان و سرشناسان اهل بهشتند ، و مجتهدان ، كه در عبادت و طاعت خدا سعى و كوشش مىكنند و خود را تعب مىدهند ، جلوداران و پيش‌روان اهل بهشتند ، و رسولان ، سادات و بزرگان اهل بهشتند » . باب ثواب كسى كه قرآن را به زحمت آموخته باشد

2 . باب ثواب كسى كه قرآن را به زحمت آموخته باشد

3498 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كرده‌اند ، از احمد بن محمد و سهل بن زياد ، هر دو ، از ابن محبوب ، از جميل بن صالح ، از فضيل بن يسار ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه گفت : شنيدم از آن حضرت كه مىفرمود : « به درستى كه آنكه قرآن را معالجه مىكند ( و در باب ياد گرفتن آن چاره و درمان مىنمايد ) ، و آن را حفظ مىكند با مشقّت و زحمتى از او و كمى حافظه‌اش ، او را دو اجر باشد » . 3499 / 2 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابن ابى عمير ، از منصور بن يونس ، از صبّاح بن