تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 551

مساهمون:

ص٥٥١
در قدر خود ، تا دوست ندارم پس افكندن آنچه شتابانيده‌اى ، و نه شتابانيدن آنچه پس افكنده‌اى ، و بگردان بىنيازى مرا در خودم ، و بهره‌مند گردان مرا به گوشم و چشمم ، و بگردان اينها را باقى ماندگان از من ، و يارى كن مرا بر كسى كه ستم كرده به من ، و بنما به من در او قدرت خود را . اى پروردگار من ! و روشن ساز به آن چشم مرا » . 3439 / 2 . ابو على اشعرى ، از محمد بن عبد الجبّار ، از صفوان بن يحيى ، از ابو سليمان جَصّاص ، از ابراهيم بن ميمون روايت كرده است كه گفت : شنيدم از امام جعفر صادق عليه السلام كه مىفرمود : « اللَّهُمَّ أَعِنِّي عَلى . . . فِي عِبَادِكَ الصَّالِحِينَ ؛ خداوندا ! يارى ده مرا بر ترس روز قيامت ، و بيرون بر مرا از دنيا سالم ، و جفت گردان مرا به زنان سفيدروىِ نازك بدنِ گشاده‌چشم ، و كفايت كن از من زحمت و خرجى مرا و خرجى عيال من و خرجى مردمان ، و داخل گردان مرا به رحمت خود ، در بندگانت كه شايستگانند » . 3440 / 3 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى ، از حريز ، از زراره ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « بگو كه : اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ كُلِّ خَيْرٍ . . . وَ عَذَابِ الْآخِرَةِ ؛ خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را از هر خوبى كه احاطه كرده است به آن علم تو ، و پناه مىبرم به تو از هر بدى كه احاطه كرده است به آن علم تو . خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم از تو عافيت تو را در كارهايم ، همهء آنها ، و پناه مىبرم به تو از رسوايى دنيا و عذاب آخرت » . 3441 / 4 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى و چند نفر از اصحاب ما ، از سهل بن زياد ، هر دو روايت كرده‌اند ، از على بن زياد كه گفت : على بن بصير عريضه‌اى نوشت و از آن حضرت سؤال [ درخواست ] مىكرد كه در پايين نامه‌اش دعايى از برايش بنويسد كه آن را به او تعليم فرمايد ، تا آن را بخواند و به واسطهء آن ، از گناهان ، نگاه داشته شود ، و جامع مطالب دنيا و آخرت باشد . پس آن حضرت عليه السلام به خطّ مبارك خود نوشت : « بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . . . وَ أَسْأَلُكَ أَنْ لَاتَجْعَلَنِي فِي النَّارِ ؛ « به نام خداى بخشايندهء مهربان . اى كسى كه آشكار كرده نيكو و زيبايى را ، و پوشيده زشت را ، و ندريده پرده راز من ! عفو ، اى گرانمايهء ! عفو ، اى خوش تجاوز و گذشت ! و اى فراخ آمرزش ! و اى گشاده دست‌ها به رحمت ! و اى صاحب هر راز ! و اى پايان هر شكايت و گله ! اى گران‌مايه فروگذارنده !