اى بزرگ عطا ! اى آغازكنندهء هر نعمتى پيش از سزاوارى آن ! اى پروردگار من ! اى بزرگ من ! اى آقاى من ! اى پايان من ! اى فريادرس من ! صلوات فرست بر محمد و آل محمد ، و سؤال [ درخواست ] مىكنم از تو كه قرار ندهى مرا در آتش » ، بعد از آن ، سؤال مىكنى آنچه از برايت ظاهر شد » .
3442 / 5 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از ابو عبداللَّه برقى و ابو طالب ، از بكر بن محمد ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِي . . . وَ لَكَ الْمَنُّ فَاضِلًا ؛ خداوندا ! تو معتمد منى در هر اندوهى ، و تو اميد منى در هر سختى ، و تو از براى من در هر كارى كه فرود آمده بر من ، معتمد و آماده شده ، چه بسيار از گرفتارى ها كه ناتوان است از آن دل و كم باشد در آن چاره ، و جدا مىشود از آن خويش ، و شادى مىكند به آن دشمن ، و مانده مىكند مرا در آن كارها ، فرود آوردهام آن را بر تو ، و گله كردهام آن را به سوى تو ، در حالتى كه روىگردان بودهام از هر كه غير تو . پس پردهء آن را برداشتهاى و كفايت كردهاى از من ، آن را . پس تويى صاحب اختيار نعمت ، و صاحب هر حاجت ، و پايان هر رغبت . پس تو را است ستايش بسيار ، و تو را است منّت عطا افزون آمده » .
3443 / 6 . از او ، از احمد بن محمد ، از على بن حكم ، از ابان بن عيسى ، از عبد اللَّه قمى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت است كه فرمود : « بگو كه : اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِجَلَالِكَ وَ جَمَالِكَ وَ كَرَمِكَ أَنْ تَفْعَلَ بِي كَذَا وَ كَذَا ؛ خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را به بزرگوارى تو ، و زيب و بخشش تو ، كه بكنى با من چنين و چنين » .
3444 / 7 . از او ، از ابن محبوب ، از فضل بن يونس ، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت است كه گفت : حضرت به من فرمود كه : « بسيار بگو كه : لَاتَجْعَلْنِي مِنَ الْمُعَارِينَ ، وَ لَاتُخْرِجْنِي مِنَ التَّقْصِيرِ » . راوى مىگويد كه : عرض كردم : امّا معارين را شناختهام ( و مىدانم كه ايشان آنانند كه ايمان و دين در دلهاى ايشان قرار نگرفته . پس گويا كه آن در نزد ايشان به عاريه سپرده شده ، كه چند روزى به جهت مصلحتى به ايشان مىسپارند ، و در روزى از ايشان مىگيرند ) ، پس بفرما كه معنى اينكه مرا از تقصير و كوتاهى بيرون مبر ، چيست ؟ فرمود : « هر عملى كه آن را به جا مىآورى ، در حالتى كه خداى عز و جل را به آن اراده دارى و رضاى او را مىخواهى ، در آن ، در نزد خود مقصّر باش ؛ زيرا كه همهء مردمان در اعمال خويش ، در ميان خود و
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 553
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥٥٣