ركنها را ، همهء آنها . پاك پاكيزهء پرمنفعت ، به غايت پاكيزه ، زندهء پاينده ، روشنى آسمانها و زمين ، بخشايندهء مهربان ، بزرگ برتر ، و كتاب تو كه فرو فرستاده شده است به راستى و درستى ، و كلمات تو كه تماماند ، و نور تو كه كامل است ، و به بزرگى تو و ستونهاى تو » .
و در حديث ديگر فرمود كه : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود كه : هر كه خواسته باشد كه خداى - عزّ و جل - قرآن و علم را در دل او جا دهد ، بايد كه اين دعا را در ظرف پاكيزهاى بنويسد ، با عسل سفيد يا موم گرفته ، بعد از آن ، آن را بشويد به آب بارانى كه گرفته شده باشد ، پيش از آنكه به زمين رسد ، و در سه روز ، به ناشتا آن را بياشامد ، كه آن را حفظ مىكند ، انشاء اللَّه » .
3437 / 2 . از او ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى روايت است كه آن را مرفوع ساخته به سوى اميرالمؤمنين عليه السلام كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله فرمود : آيا دعايى را به تو تعليم كنم كه قرآن را فراموش نكنى ؟ و آن ، اين است كه : اللَّهُمَّ ارْحَمْنِي بِتَرْكِ مَعَاصِيكَ . . . لَاإِلهَ إِلَّا أَنْتَ ؛ خداوندا ! رحم كن بر من به ترك كردن گناهانت ، هميشه ، مادام كه باقى گذارى مرا ، و رحم كن بر من از رنج كشيدن آنچه نمىخواهد مرا ، و روزى كن مرا به خوبى نظر و نظرگاه در آنچه خشنود سازد تو را از من ، و لازم گردان دل مرا حفظ كتابت ، چنان كه تعليم دادهاى به من ، و روزى كن مرا كه بخوانم آن را بر طريقهاى كه خشنود سازد تو را از من . خداندا ! روشنى ده به كتاب خود ديدهء مرا ، و بگشا به آن سينهء مرا ، و فرج بخش به آن دل مرا ، و روان كن به آن زبان مرا و كارفرمايان تن مرا ، و توانايى ده مرا بر آن ، و يارى كن مرا بر آن . به درستى كه يارىكنندهاى نيست بر آن ، مگر تو . نيست خدايى ، مگر تو » .
و گفته است كه : بعضى از اصحاب ما ، از وليد بن صبيح ، از حفص اعور ، از امام جعفر صادق عليه السلام همين را روايت كرده است .
باب دعاهاى مختصى از براى همهء حاجتهاى دنيا و آخرت
60 . باب دعاهاى مختصى از براى همهء حاجتهاى دنيا و آخرت
3438 / 1 . چند نفر از اصحاب ما روايت كردهاند ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از اسماعيل بن سهل ، از عبد اللَّه بن جندب ، از پدرش ، از امام جعفر صادق عليه السلام كه فرمود : « بگو :
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي أَخْشَاكَ . . . وَ أَقِرَّ بِذلِكَ عَيْنِي ؛ خداوندا ! بگردان مرا كه بترسم از تو ، گويا كه من مىبينم تو را ، و نيكبخت كن مرا به پرهيزگارى تو ، و بدبخت مساز مرا به خرمى من ، به جهت نافرمانىهاى تو ، و بهترگزينى كن از برايم در قضاى خود ، و مبارك گردان از برايم