وضو بسازد و وضو را كامل گرداند ، بعد از آن ، دو ركعت يا چهار ركعت نماز بگذارد ، و در آخر آنها بگويد كه : يَا مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوى . . . يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ ؛ « اى جاى نهادن هر گِله ! و اى شنوندهء هر راز ! و اى حاضر هر كرده ! و اى داناى هر پنهانى ! و اى بازدارندهء آنچه خواهد از رنج و سختى ما ! اى دوست ابراهيم ! و اى همراز موسى ! و اى برگزينندهء محمد ! صلوات فرستد خدا بر او و آل او ، مىخوانم تو را چون خواندن كسى كه سخت شده است درويشى او ، و كم است چارهء او ، و ناتوان شده است توانايى او ، چون خواندنى غريب و دورِ در آب فرو رفتهء ناچارى كه نيابد از براى برداشتن آنچه او در آن است ، مگر تو . و اى مهربانتر از همهء مهربانان ! » ، پس به درستى كه كسى اين دعا را نمىخواند ، مگر آنكه خدا اندوه او را زائل مىگرداند ، ان شاء اللَّه » .
3394 / 16 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از پسر برادر سعيد بن يسار ، از سعيد بن يسار روايت كره است كه گفت : به خدمت حضرت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : غم و اندوه در من داخل مىشود . فرمود كه : « بسيار گردان اين گفتار را كه : اللَّهُ اللَّهُ رَبّى لاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً ؛ « خدا ، خدا ، پروردگار من است ، شريك نمىگردانم به او چيزى را » ، و هرگاه از وسوسه يا حديث نفس و حرف زدن دل ترسى ، بگو كه : اللَّهُمَّ إِنِّي عَبْدُكَ . . . لَاأُشْرِكُ بِهِ شَيْئاً ؛ خداوندا ! به درستى كه من بندهء تو و پسر بندهء تو و پسر كنيز توام . موى پيشانى من به دست تو است . عين عدلت است در من حكم تو . رواست در من قضاى تو . خداوندا ! به درستى كه من سؤال مىكنم تو را به هر نامى كه آن از براى تو است ، كه فرو فرستادهاى آن را در كتاب خود ، يا تعليم دادهاى مرا به يكى از آفريدگانت ، يا متفرّد و تنها شدهاى به آن در دانستن نهانى كه در نزد تو است ، كه صلوات فرستى بر محمد و آل محمد ، و آنكه بگردانى قرآن را روشنى ديده من ، و بهار دل من ، و زدودن اندوه من ، و رفتن همّ من . خدا ، خدا ، پروردگار من ، شريك نمىگردانم با تو چيزى را » .
3395 / 17 . ابوعلى اشعرى ، از محمد بن عبدالجبّار ، از صفوان ، از علا بن رزين ، از محمد بن مسلم ، از امام محمد باقر عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « دعاى پيغمبر صلى الله عليه و آله در شب جنگ احزاب اين بود كه : يَا صَرِيخَ الْمَكْرُوبِينَ . . . وَاكْفِنِي هَوْلَ عَدُوِّي ؛ اى فريادرس اندوهناكان ! و اى اجابتكنندهء بيچارگان ! و اى برندهء اندوه من ! بردار از من غم من و همّ من و اندوه مرا . پس به درستى كه تو مىدانى حال من و حال ياران مرا ، و كفايت كن از من
تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 511
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٥١١