تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تحفة الأولياء (ترجمه أصول كافى) (فارسى) — صفحة 485

مساهمون:

ص٤٨٥
كه : « در عقب نماز صبح تا آفتاب طالع شود ، بگو : سُبْحَانَ اللَّهِ الْعَظِيمِ وَبِحَمْدِهِ ، أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ وَأَسْأَلُهُ مِنْ فَضْلِهِ ؛ پاك و منزّه مىشمارم خداى بزرگ را ، و به ستايش او مشغولم . طلب آمرزش مىنمايم از خدا ، و سؤال مىكنم او را از فضلش » ، هلقام گفت كه : من از همهء خاندانم بدحال‌تر و پريشان‌تر بودم . پس هيچ ندانستم ، تا آنكه ميراثى به من رسيد از جانب مردى كه گمان نداشتم كه در ميان من و او هيچ خويشى هست ، و به درستى كه من امروز از همهء اهل بيتم توانگرترم ، و اين نيست ، مگر به آن‌چه آقايم امام موسى كاظم عليه السلام به من تعليم فرمود . باب دعا از براى روزى

53 . باب دعا از براى روزى

3362 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد بن عيسى ، از محمد بن خالد و حسين بن سعيد ، هر دو ، از قاسم بن عروه ، از ابوجميله ، از معاويه بن عمّار روايت كرده‌اند كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام سؤال كردم كه دعايى به جهت روزى به من تعليم فرمايد . پس دعايى به من تعليم فرمود ، كه چيزى نديدم كه بيش از آن روزى را جلب كند . فرمود : « بگو كه : اللَّهُمَّ ارْزُقْنِي مِنْ فَضْلِكَ الْوَاسِعِ . . . وَمِنْ عَطِيَّتِكَ أَسْأَلُ ، وَمِنْ يَدِكَ الْمَلْأى أَسْأَلُ ؛ خداوندا ! روزى كن مرا از فضل خود و احاطه‌كننده و حلال پاكيزه ، روزى فراخ ، حلال ، پاكيزه‌اى را ، كه كافى و بس باشد از براى دنيا و آخرت . ريختنى بعد از ريختنى ، سازگار ، خوش‌گوار ، از غير رنج ، و نه منّتى از يكى از آفريدگانت ، مگر گشادى از فضل تو كه احاطه‌كننده است . پس به درستى كه تو گفتى كه : سؤال كنيد خدا را از فضلش . پس از فضل تو سؤال مىكنم ، و از بخشش تو سؤال مىكنم ، و از دست تو كه پُر است سؤال مىكنم » . 3363 / 2 . محمد بن يحيى ، از احمد بن محمد ، از ابن‌فضّال ، از يونس ، از ابوبصير روايت كرده است كه گفت : به خدمت امام جعفر صادق عليه السلام عرض كردم كه : هر آينه روزى را كاهل شمرده‌ام و دير به من مىرسد ؛ پس حضرت در خشم شد . بعد از آن به من فرمود كه : « بگو : اللَّهُمَّ إِنَّكَ تَكَفَّلْتَ بِرِزْقِي وَرِزْقِ كُلِّ دَابَّةٍ يَا خَيْرَ مَدْعُوٍّ ، وَيَا خَيْرَ مَنْ أَعْطى ، وَيَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ ، وَيَا أَفْضَلَ مُرْتَجًى ، افْعَلْ بِي كَذَا وَكَذَا ؛ خداوندا ! به درستى كه تو [ خود را ] پابند كرده‌اى « 1 » به روزى من و روزى هر جنبنده . اى بهتر خوانده شده ! و اى بهتر كسى كه عطا كرده ! و اى بهتر كسى كه
هامش
( 1 ) . نسخه خوشخوان نيست و معنا ، به عهده گرفتن روزى است .