برمىخاست ، مىفرمود : الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَحْيَانِي بَعْدَ مَا أَمَاتَنِي ، وَإِلَيْهِ النُّشُورُ ؛ ستايش مر خدايى را است كه زنده گردانيده مرا ، بعد از آنكه ميرانده بوده مرا ، و به سوى او است برخاستن » ، و گفت كه : امام جعفر صادق عليه السلام فرمود كه : « هر كه در نزد خواب ، سه مرتبه آية الكرسى ، و آيهاى كه در سورهء آل عمران است ؛ يعنى
« شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ »
« 1 » تا آخر ، و آيهء سخره ( يعنى :
« إِنَّ رَبَّكُمُ اللَّهُ »
تا
« تَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ »
« 2 » كه در سورهء اعراف است ) ، و آيهء حم سجده را يعنى :
« سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ »
تا
« بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ » )
« 3 » بخواند ، دو شيطان بر او موكّل شوند كه او را حفظ كنند از سركشان شياطين ؛ خواه آن دو شيطان خواهند ، و خواه ابا داشته باشند . و با آن دو شيطان ، سى فرشته باشند از جانب خدا ، كه خداى عز و جل را حمد كنند ، واو را تسبيح و تهليل و تعظيم نمايند ( و « الحمدللَّه و سبحان اللَّه و لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر » گويند ) ، و از آن جناب آمرزش طلبند ، تا آن بنده بيدار شود از خواب ، و ثواب اين از براى او است » .
3333 / 17 . احمد بن محمد كوفى ، از حمدان قلانسى ، از محمد بن وليد ، از ابان ، از عامر بن عبيداللَّه بن جذاعه ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « هيچكس نيست كه آخر سورهء كهف ( يعنى :
« قُلْ إِنَّما »
« 4 » ، تا آخر سوره را ) در نزد خواب بخواند ، مگر آنكه بيدار شود در آن ساعتى كه مىخواهد » .
3334 / 18 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از نوفلى ، از سكونى ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه فرمود : « پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود : هر كه خواهد كه چيزى از شب را برخيزد و خوابگاه خود را فرا گيرد و بخوابد ، بايد كه بگويد : اللَّهُمَّ لَاتُؤْمِنِّي مَكْرَكَ ، وَلَا تُنْسِنِي ذِكْرَكَ ، وَلَا تَجْعَلْنِي مِنَ الْغَافِلِينَ ؛ « خداوندا ! ايمن مگردان مرا از مكر خود ، و فراموشى مده مرا از ياد خود ، و مگردان مرا از جملهء بىخبران » ، مگر آنكه خداى - تعالى - فرشتهاى را بر او بگمارد ، كه او را در آن ساعت بيدار كند » .
باب در ذكر دعا ، چون آدمى از منزلش بيرون رود
50 . باب در ذكر دعا ، چون آدمى از منزلش بيرون رود
3335 / 1 . على بن ابراهيم ، از پدرش ، از ابنابىعمير ، از ابوايّوب خزّاز ، از ابوحمزه
هامش
( 1 ) . آل عمران ، 18 .
( 2 ) . اعراف ، 54 .
( 3 ) . فصلت ، 53 و 54 .
( 4 ) . كهف ، 110 .